तैत्तिरीय ब्राह्मण (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य सहित भाग १)

तैत्तिरीयब्राह्मणम् (१.६.४) २७५

(२) । तस्मा॑त्पृथुमा॒त्रं व्य॑ ᳵ सौ॑ । उ॒त्तर॑स्यां वेद्या॑मुत्त॒रवे॑दिमुप॑वपति । प॒शवो॒ वा उ॑त्त॒रवे॑दिः । प॒शूने॒वाव॑रुन्धे । अथो॑ य॒ज्ञपु॑रुषोऽन॑न्तरित्यै । ए॒तद्ब्राह्म॑णान्येव पञ्च॑ ह॒वी ᳵ षि॑ । अथै॒ष ऐ॑न्द्रा॒ग्नो भव॑ति । प्रा॒णा॒पा॒नौ वा ए॒तौ दे॒वाना॑म् । यदि॑न्द्रा॒ग्नी । यदै॑न्द्रा॒ग्नो भव॑ति । (३) । प्रा॒णा॒पा॒नावे॒वाव॑रुन्धे । ओजो॒ बलं॒ वा ए॒तौ दे॒वाना॑म् । यदि॑न्द्रा॒ग्नी । यदै॑न्द्रा॒ग्नो भव॑ति । ओजो॒ बल॑मे॒वाव॑रुन्धे । मा॒रु॒त्या॑मि॒क्षा भव॑ति । वा॒रु॒ण्या॑मि॒क्षा॑ । मे॒षी च॑ मे॒षश्च॑ भवतः । मि॒थु॒ना ए॒व प्र॒जा व॑रुणपा॒शान्मु॑ञ्चति । लो॒म॒शौ भ॑वतो मेध्य॒त्वाय॑ (४) । श॒मीप॒र्णान्युप॑वपति । घा॒समे॒वाभ्या॒मपि॑यच्छति । प्र॒जाप॑तिमन्ना॒द्यं नोप॑नमत् । स ए॒तेन॑ श॒तेध्मै॑न ह॒विषा॒ऽ न्नाद्य॒मवा॑रुन्ध । यत्प॑रःश॒तानि॑ शमीप॒र्णानि॒ भव॑न्ति । अ॒न्ना॒द्यस्याव॑रुद्ध्यै । सौ॒म्यानि॒ वै करी॑राणि । सौ॒म्या खलु॒ वा आहु॑तिर्दि॒वो वृष्टिं॑ च्यावयति । यत्करी॑राणि॒ भव॑न्ति । सौ॒म्ययै॒वाऽऽहु॑त्या दि॒वो वृष्टि॒मव॑रुन्धे । का॒य एक॑कपालो भव॑ति । प्र॒जानां॒ क्ऌप्त्या॑य॑ । प्र॒ति॒पूरु॑षं क॑र॒म्भपा॒त्राणि॑ भवन्ति । जा॒ता ए॒व प्र॒जा व॑रुणपा॒शान्मु॑ञ्चति । एक॑मतिरि॒क्तम् । ज॒नि॒ष्यमा॑णा ए॒व प्र॒जा व॑रुणपा॒शान्मु॑ञ्चति (५) । नि॒रु॒प्यन्तै॑ भव॒तो भव॑ति मेध्य॒त्वाय॑ रुन्धे॒ षट् च॑ । इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयब्राह्मणे प्रथमाष्टके षष्ठाध्याये चतुर्थोऽनुवाकः ॥ ४ ॥