तैत्तिरीय ब्राह्मण (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य सहित भाग १)

२८२ (१.६.९) तैत्तिरीयब्राह्मणम् नि॒रव॑दयते पि॒तृमा॑नग्नि॒ष्वात्ता॑ एक॒योप॑मन्थि॒त्यखा॑ता भवति मनु॒ष्या॑णां पद्यन्ते परिदध्यान्मीय॑ते॒ पञ्च॑ च । इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयब्राह्मणे प्रथमाष्टके षष्ठाध्यायेऽष्टमोऽनुवाकः ॥ ८ ॥ अथ षष्ठप्रपाठके नवमोऽनुवाकः । अ॒ग्नये॑ दे॒वेभ्यः॑ पि॒तृभ्य॑: समि॒ध्यमा॑नायानु॒ब्रूहीत्या॑ह । उ॒भये॑हि दे॒वाश्च॑ पि॒तर॑श्चेज्या॒न्तै । एका॒मन्वा॑ह । एका॒ हि पि॒तॄणा॒म् । त्रि॒रन्वा॑ह । त्रि॒र्हि दे॒वाना॒म् । आ॒घा॒रावा॒घार॑यति । य॒ज्ञपु॑रुषोरनन्त॒रित्यै॑ । नाऽऽर्षे॒यं वृ॑णीते । न होता॑रम् । (१)। यदार्षे॒यं वृ॒णीते॑ । यद्धोता॑रम् । प्र॒मायु॑को यज॑मानः स्यात् । प्र॒मायु॑को होता॑ । तस्मा॒न्न वृ॑णीते । यज॑मानस्य॒ होतृ॑र्गोपी॒थाय॑ । अप॑बर्हिषः प्र॒याजा॑न्यजति । प्र॒जा वै बर्हि॑ः । प्र॒जा ए॒व मृ॒त्यो रुत्सृ॑ति । आज्य॑भागौ यजति (२) । य॒ज्ञस्यै॒व चक्षु॑षी नान्त॒रैति॑ । प्रा॒ची॒ना॒वी॒ती सोमं॑ यजति । पि॒तृदे॑वत्या॑ हि ए॒षाऽऽहु॑तिः । प॒ञ्च॒कृत्वोऽव॑द्यति । पञ्च॒ ह्येता दे॒वता॑: । द्वे पु॑रोनुवा॒क्ये॑ । या॒ज्या॑दे॒वता॑ वषट्का॒रः । ता ए॒व प्री॑णाति । संत॑त॒ मव॑द्यति (३) । ऋ॒तूना॒ ँसंत॑त्यै । प्रैवैभ्यः॑ । पू॒र्वा॑या पुरोनुवा॒ क्य॑याऽह । प्रण॑यति द्वि॒तीय॑या । ग॒मय॑ति या॒ज्य॑या । तृ॒तीये॑ वा इ॒तो लो॒के पि॒तर॑: । अह॑ ए॒वैनां॑ पू॒र्वाया पुरोनुवा॒ क्य॑या॒ऽत्यान॑यति । रात्रि॑यै द्वि॒तीय॑या । ऐ॒वैना॑न्या॒ज्य॑या गमयति । द॒क्षि॒णतो॒ऽव॒दाय॑ । उद्ङ्ङ॑तिक्रामति॒ व्यावृत्यै (४) । आस्व॒धेत्याश्रा॑वयति । अस्तु॑ स्व॒धेति॑ । प्र॒त्याश्रा॑वयति । स्व॒धा नम॒ इति॒ बष॑ट् करोति । स्व॒धाका॒रो हि पि॒तॄणा॒म् । सो॒ममग्रै॑ यजति । सोम॑प्रयाजा॒ हि पि॒तर॑: । सोमं॑ पि॒तृमन्तं॑ यजति । सं॒व॒त्स॒रो॒