तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोक १२६ ] प्रथमाह्निकम् । १६६ उन्मग्नामेव पश्यन्त- स्त विन्दन्तोऽपि नो विदुः । तदुक्तं न विदुर्मां तु तत्त्वेनातश्चलन्ति ते ॥ १२६ ॥ विधिपूर्वाः-विधिरेव पूर्वं पूर्वभावि अनधिग- तार्थप्रकाशनात्मकं प्रमाणं यासां ताः तथोक्ताः, स्वात्मव्यतिरिक्ता हि देवताः वेद्यप्रायाः प्रमाणा- न्तराप्रतिपन्नाः शास्त्रेण साध्यन्ते इति युक्तः पक्षः। अहंबोधैकरूपः पुनः स्वात्मा पूर्वोक्तयुक्त्या सदैव प्रकाशमानत्वात् न स्वसिद्धौ प्रमाणं किंचिदपेक्षते इति युक्तमुक्तम् - अविधिपूर्वकमिति । तदेवाह अहं- बोधः इति । तथा इति विधिपूर्व इत्यर्थः । ननु याद प्रमाणादिनिरपेक्ष्येणैव स्वात्मा स्वयं प्रकाशते किमिति न सर्वदैव सर्वेषाम् ? इत्याशङ्क्याह - ते तु इत्यादि । त इति स्वात्मव्यतिरिक्तेन्द्रादिदेवता- याजकाः, तं सर्वदैव प्रकाशमानं स्वात्मानं - वेद्यवेद- पं० २ क० पु० तं वदन्तोऽपीति पाठः । पं० ४ ख० पु० मूलगीतास्वपि च्यवन्ति ते इति पाठः । पं० ६ ख० पु० स चैवेति पाठः । ० १३ क० पु० प्रमाण्यान्तरनैरपेक्ष्येणैवेति पाठः । २२