तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

१६२ श्रीतन्त्रालोकः । ततः इति क्रियाया ज्ञानात्मकत्वात् । तेन 'दीक्षैव मोचयत्यूर्ध्वं शैवं धाम नयत्यपि ।' इत्यादिना क्रियाया अपि अपवर्गनिमित्तत्वमुक्तम् । एवं च युक्तमुक्तं 'ज्ञानं मोक्षैककारणम्' इति । तदाह 'युक्तं चैतदुदाहृतम्' इति ॥१५५॥ ननु 'स्वतन्त्रात्मातिरिक्तस्तु' इत्यादिना प्राक् आत्मज्ञानातिरिक्तो मोक्षो नाम न कश्चिदस्ति इत्युक्तम्, इति ज्ञानमेव विमोक्षाय इत्यनेन हेतुफल- भावोऽनयोरुच्यमानः कथं संगच्छते ? इत्याशङ्क्याह मोक्षो हि नाम नैवान्यः स्वरूपप्रथनं हि सः । स्वरूपं चात्मनः संवि- न्नान्यत्तत्र तु याः पुनः ॥ १५६ ॥ क्रियादिकाः शक्तयस्ताः संविद्रूपाधिका नहि । असंविद्रूपतायोगा- द्धर्मिणश्चानिरूपणात् ॥ १५७ ॥ पं० १ क० पु० क्रियाया अपवर्गेति अपि शब्दहीनः पाठः । पं० १४ क० पु० क्रियाधिकाः शक्तय इति पाठः ।