तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

२४० श्रीतन्त्रालोकः । संकुचिते एव ज्ञानक्रिये भवतः, इति कथं तत्रास्य दुरात्मनः साक्षात् शाम्भवत्वं भवेत् इति भावः, अत एव तस्य मातृदौरात्म्यस्य अपाये पूर्णतोल्लासे सा शाम्भवी दशा विकस्वरा पूर्णज्ञत्वकर्तृत्वादिशा- लिनी भवेत् इत्यर्थः, तेन संकुचितज्ञत्वकर्तृत्वाद्यप- हस्तनपुरःसरं स्वात्मप्रत्यभिज्ञापनाथंम् अवश्यो- पादेयोऽयम् उपदेशादियत्नः इति सिद्धम् ॥२१६॥ तदेव प्रकृते योजयति एवं वैकल्पिकी भूमिः शाक्ते कर्तृत्ववेदने । यस्यां स्फुटे परं त्वस्यां संकोचः पूर्वनिर्तितः ॥२१७॥ तथा संकोचसंभार- विलायनपरस्य तु । सा यथेष्टान्तराभास- कारिणी शक्तिरुज्ज्वला ॥२१८॥ पं० २ क० पु० साक्षाच्छाम्भुत्वं भवेदिति भावः । पं० ११ ख० पु० यस्यां स्फुटमिति पाठः । पं० १४ ख० पु० विज्ञापनपरस्येति पाठः ।