तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

३०४ श्रीतन्त्रालोकः । तत्सद्भावाद्द्विमलमपि त- द्भाति मालिन्यधाम । यत्तु प्रेक्ष्यं दृशि परिगतं तैमिरं दोषमुद्रां दूरं रुन्द्धेत्प्रभवतु कथं तत्र मालिन्यशङ्का ॥ ३३१ ॥ तिमिरम् - आणवमलमेव मिथ्याज्ञानं भेदप्रथात्म- कम् अपूर्णं वेदनं, दृष्टेः पूर्णायाः संवित्तेः, असमान् - आत्मनि अनात्माभिमानादिरूपान् दोषान् जनयति इति मिथ्याज्ञानसद्भावात् विमलं पूर्णमपि तत् ज्ञानं मालिन्यधाम भाति - स्वस्वातन्त्र्यादपूर्णेन आत्म- ना परिस्फुरति इत्येतावानर्थः इति व्यवह्रियते, यत् पुनरुपेयत्वेन प्रेक्षणीयम् - अवश्यज्ञातव्यं परप्रमात्रे- कात्म पूर्णं ज्ञानं ‘नाहं प्राणो नैव शरीरं न मनोऽहं नाहं बुद्धिर्नाहमहङ्कारधियौ च । योऽत्र ज्ञांशः सोऽस्म्यहमेव ............।’ पं० १३ क० पु० पुनरुपमेयत्वेनेति पाठः ।