तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोकः ३३० ] प्रथमाह्निकम् । ३०३ ‘रागाद्यकलुषोऽस्म्यन्तः शून्योऽहं कर्तृताज्झितः ।’ इत्याद्युक्तयुक्त्या चित्रस्वभावस्य, यद्वा ‘तेनाजडस्य भागस्य पुद्गलाण्वादिसंज्ञिनः । अनावरणभागांशे वैचित्र्यं बहुधा स्थितम् ॥’ इत्यादिनीत्या चित्राकारस्य ‘अतः कंचित्प्रमातारं प्रति प्रथयते प्रभुः । पूर्णमेव निजं रूपं कंचिदंशांशिकाक्रमात् ॥’ इत्याद्युक्त्या चित्रः शाम्भवाद्यावेशात्मा प्रकटितः, इह इति – अस्मिन्नाह्निके । ययोर्बन्धमोक्षयोः संग्रहेण संक्षेपेण एषोऽर्थः प्रकटितः इत्यनेनैव संबन्धः ॥३३०॥ ननु आत्मनः स्वरूपप्रथनमेव ‘मोक्षः’ इत्युक्तम्, आत्मा चैक एव अखण्डः इति तत्प्रथात्मनो मोक्षस्यापि वैचित्र्यं कुतस्त्यम् ? इत्याशङ्क्याह मिथ्याज्ञानं तिमिरमसमान् दृष्टिदोषान्प्रसूते पं० ३ क० पु० तेनाजडविभागस्येति, संज्ञित इति च पाठः । पं० ५ ख० पु० चित्रस्वभावस्य इति पाठः । पं० ८ क० पु० इत्याद्युक्तयुक्त्या इति पाठः ।