तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

३०६ श्रीतन्त्रालोकः । बोधेन यत्किंचित् उत्तानमेव अन्यथा उच्यते, तान्प्रति अप्रस्तुतप्रशंसया उपहसितुमाह भावव्रात ? हठाज्जनस्य हृदया- न्याक्रम्य यन्नर्तयन् भङ्गीभिर्विविधाभिरात्महृदयं प्रच्छाद्य संक्रीडसे । यस्त्वामाह जडं जडः सहृदयं- मन्यत्वदुःशिक्षितो मन्येऽमुष्य जडात्मता स्तुतिपदं त्वत्साम्यसंभावनात् ॥३३२॥ हे भावव्रात-नीलाद्यर्थ ? आत्मनो हृदयं तेन आत्मतथ्यं रूपं गोपयित्वा जनस्य सर्वस्यैव वादिनो हृदयानि आशयान् बलात्कारेण आक्रम्य ‘अद्यास्मानसत: करिष्यति सतः किं नु द्विधा वाप्ययं किं स्थास्नुनुत नश्वरानुत मिथोभिन्नानभिन्नानुत । इत्थं सद्गदनावलोकनपरैर्भावैर्जगद्गर्तिभि- र्मन्ये मौननिरुद्धमानहृदयैर्दुःखेन तैः स्थीयते ॥’ पं० ७ ग० पु० सहृदयमन्योऽत्र दुःशिक्षित इति पाठः । पं० १७ ग० पु० दुःखमतः स्थीयते इति पाठः ।