वासवदत्ता (महाकवि सुबन्धु - श्लेष-प्रधान शास्त्रीय गद्यकाव्य सान्वय सटीक)

श्रीहयग्रीवाय नमः। वासवदत्ता सव्याख्या। (१) [२] करबदरसदृशं अखिलं भुवनतलं यत्प्रसा- दतः कवयः पश्यन्ति सूक्ष्ममतयस् सा जयति सरस्वती देवी। खिन्नो ऽसि मुञ्च शैलं बिभृमो वयम् इति वदत्सु शिथिलभुजः भरभुग्नवि(तथ)बाहुषु गोपेषु हसन् हरिर् जयति। [४] स जयति हिमकरलेखा चकास्ति यस्यो ऽमयो ऽत्(कया) निहिता नयनप्रदीपकज्जलजिघृक्षया रजतशुक्तिर् इ(२)व। [३] कठिनतरदामवेष्टनलेखासंदेहदायिनो यस्य राजन्ति वलिविभङ्गास् स पातु दामोदरो भवतः। [४] भवति सुभगत्वम् अधिकं विस्तारितपरगुणस्य सुजनस्य वहति विकासितकुमुदो द्विगुणरुचिं हिमकर(द्)योतः। [५] विषधरतो ऽप्य् अतिविषमः खल इति न मृषा वदन्ति विद्वांसः यद् अयं नकुलद्वेषी सकुलद्वेषी पुनः (पुनः) पिशुनः। [६] अतिमलिने कर्तव्ये भवति खलानाम् अतीव निपुणा धीः तिमिरे हि कौशिकानां रूपं प्रतिपद्यते (दृष्टिः)। [७] हस्त इव भूतिमलिनो यथा यथा लङ्घयति खलस् सुजनम् दर्पणम् इव तं कुरुते तथा तथा निर्मलच्छायम्। [६] विध्वस्तपरगुणानां भवति खलानाम् अतीव मलि- नत्वम् अन्तरितशशिरुचाम् अपि सलिलमुचां मलिणिमा ऽभ्य- धिकः। [७] सा रसवत्ता विहता नवका (३) विलसन्ति चरति नो कं कः सरसी ऽव कीर्तिशेषं गतवति भुवि विक्रमादित्ये। L