वेदान्तसार (नृसिंहसरस्वती टीका व हिन्दी व्याख्या सहित)

( १०० ) वेदान्तसार । स्वप्रकाश ब्रह्म चैतन्यसे स्वयं अभिभूत होजाताहै। और जैसे दर्पणके न होनेपर मुखप्रतिबिम्ब मुखही रहता है तिसी प्र- कार उपाधिभूतअन्तःकरणवृत्तिके न होनेपर स्वप्रकाश परब्रह्म मात्रही रहताहै इस प्रकार ज्ञानियोंको “मैं ब्रह्म हूँ” इस प्र- कार अनुभव होताहै ॥ ८६ ॥ एवञ्च सति “मनसैवानुद्रष्टव्यं। यन्मनसा न मनुते” इत्यनयोः श्रुत्योरविरोधः । वृत्तिव्याप्यत्वाङ्गीका- रेण फलव्याप्यत्वप्रतिषेधप्रतिपादनात् । उक्तञ्च- “फलव्याप्यत्वमेवास्य शास्त्रकृद्भिर्निराकृतं । ब्रह्म- ण्यज्ञाननाशाय वृत्तिव्याप्तिरपेक्षिता” ॥ इति । स्वयंप्रकाशमानत्वान्नाभासउपयुज्यतइति ॥ ८७ ॥ ( सं०टी० ) ननु “मनसैवानुद्रष्टव्यं मनसैवेदमवाप्तव्यं दृ- श्यते त्वग्रया बुद्ध्या सूक्ष्मयासूक्ष्मदर्शिभिः। बुद्ध्यवलोकनसा- ध्येस्मिन्वस्तुन्यस्तमिता यदि। बुद्धियोगमुपाश्रित्यमच्चित्तःसततं भव”इत्यादिश्रुतिस्मृतीनां “यतोवाचोनिवर्तन्ते । अप्राप्यमन- सासह । यन्मनसा न मनुते अन्यदेव तद्विदितादथोऽविदिताद- धीद्धि । अविज्ञातं विजानतां विज्ञातमविजानतां । अनाशि- नोप्रमेयस्य । यदिज्ञातं त्वया विप्रयन्नविज्ञातमात्मना । ता- भ्यामन्यत्परंविद्धि यद्गेद्यंतज्जडम्”इत्यादि श्रुतिस्मृतीनांपरस्प- रविरोधमाशंक्य परिहरति । एवमिति । एवमुक्तप्रकारेण अ- ज्ञातचैतन्यस्य वृत्तिव्याप्यत्वांगीकारेण फलव्याप्यत्वे प्रति- सिद्धे सतीत्यर्थः । तदेवाह वृत्तिव्याप्यत्वेति । अंतःकरणवृ-