वेदान्तसार (नृसिंहसरस्वती टीका व हिन्दी व्याख्या सहित)

( १२६ ) वेदान्तसार । दूर हो जाते हैं । और अच्छे बुरे कर्म्मोंके फल नष्ट होजातेहैं अयन्तु व्युत्थानसमये मांसशोणितमूत्रपुरीषादि- भाजनेन शरीरेण आन्ध्यमान्द्यापटुत्वादिभाजने- नेन्द्रियग्रामेण अशनायापिपासाशोकमोहादिभा- जनेनान्तःकरणेन च तत्तत्पूर्वपूर्ववासनया क्रिय- माणानि कर्म्माणि भुज्यमानानि ज्ञानाविरुद्धान्या- रब्धफलानि च पश्यन्नपि बाधितत्वात् परमार्थतो न पश्यति यथा इदमिन्द्रियजालमिति ज्ञानवान् तदिन्द्रियजालं पश्यन्नपि परमार्थमिदमिति न पश्यति। "सचक्षुरचक्षुरिव सकर्णोऽकर्ण इव समना अमना इव सप्राणोऽप्राण इव"इत्यादिश्रुतेः । उक्तञ्च—"सुषुप्तवज्जाग्रति यो न पश्यति द्वयञ्च प- श्यन्नपि चाद्वयत्वतः ॥ तथापि कुर्वन्नपि निष्क्रि- यश्च यः स आत्मविन्नान्य इतीह निश्चयः " इति ॥ ९७ ॥ ( सं०टी० ) नन्वेतादृशस्य जीवन्मुक्तस्य देहेंद्रियादिभा- नमस्ति नवेत्याशंक्य दग्धपटन्यायेनेन्द्रजालनिर्मितसौधसमु- द्रादिवच्च बाधितानुवृत्त्या मिथ्यात्वेन भानेपि परमार्थतया भा- नं नेत्याह । अयमित्यादिना न पश्यतीत्यंतेन । अस्मि- न्नर्थे श्रुतिमाह सचक्षुरिति । उक्तेर्थे आचार्यवचनं प्रमा- णयति । उक्तंचेति । इह जगति स एवात्मविन्नान्य इति मे नि-