वेदान्तसार (नृसिंहसरस्वती टीका व हिन्दी व्याख्या सहित)

( १३२ ) वेदान्तसार । ल्यमानन्दैकरसमखिलभेदप्रतिभासरहितमखण्डं ब्रह्मावतिष्ठते । “न तस्य प्राणा उत्क्रामन्त्यत्रैव समवलीयन्ते विमुक्तश्च विमुच्यते” इत्येवमादि- श्रुतेः ॥ ॥ १०० ॥ इति वेदान्तसारः समाप्तिमितः ॥ ( सं० टी० ) इयता प्रबंधेन प्रतिपादितेऽस्मिन्वेदांतसारा- ख्ये ग्रन्थे श्रीमत्परमगुरुपरमहंसपरिव्राजकाचार्यसदानन्दयो- गींद्रेण महापुरुषेणाथवेदांतो नामेत्यारभ्य साधनचतुष्टयसंपन्न- स्य प्रमातुरधिकारिणः मूलाज्ञाननिवृत्तिपरमानंदप्राप्तिसिद्धये प्रतीयमानाविद्यकसकलप्रपंचजातस्य ब्रह्मण्यध्यारोपापवादपु- रःसरं सविस्तरं निष्प्रपंचत्वं प्रतिपाद्य तत्साधनं च श्रवणा- दिकं सप्रपंचमभिधाय तस्यैवाधिकारिणः तत्त्वमस्यादिवाक्य- श्रवणानंतरं ब्रह्मात्मैकत्वसाक्षात्कारेण निरस्तसमस्तभेदबुद्धेः जीवन्मुक्तत्वं प्रदर्शितम् । एतावत्तैव कार्यसिद्धिः किं बहुलेखने- नेति मनसि निधाय संप्रत्यस्यैव जीवन्मुक्तस्य स्वप्रकाशा- त्मानंदानुभवैकनिष्ठस्य भेदप्रतीत्यभावेऽपि अविद्यालेशवशा- त्प्रारब्धकर्मभुंजानोभिक्षाटनादिदेहयात्रामात्रक्रियावशिष्टोब्रह्म भूत एवावतिष्ठत इत्युपसंहरति।किं बहुना इत्यादिना। प्रारब्ध- फलं त्रिविधं स्वेच्छाकृतं परेच्छाकृतं अनिच्छाकृतं चेति । तत्र व्युत्थानदशायामीश्वरप्रेरिततयास्वकीयेच्छयाकृतंस्वेच्छाकृतं भिक्षाटनादिसमाध्यवस्थायां शिष्यादिभिर्दीयमानमन्नादिकं परेच्छाकृतम्। समाध्यवस्थायां व्युत्थानदशायां वा आका- शफलपातवदकस्माज्जायमानं पाषाणपतनकंटकवेधादिकमनि-