विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

चतुर्थोऽङ्कः । ११७ राजा—नाहं प्रसादयितव्यस्त्वया । स्वदर्शनेन प्रसन्नो मे सबाह्यान्तरात्मा । तत्कथय कथमियन्तं कालं मया विरहिता स्थितासि । (अन्तरे चर्चरी ।) मोरो परहुअ हंस रहङ्ग अलि गअ पव्वअ सरिअ कुरङ्गम् । तुज्झह कारणे रण्ण भ्रमन्ते को ण हु पुच्छिअ मइ रोअन्ते ॥ ७० ॥ उर्वशी—अन्तःकरणपच्चक्खी विदवृत्तन्तो महाराओ । राजा—प्रिये, अन्तःकरणमिति न सम्यगवगच्छामि । उर्वशी—सुणादु महाराओ । पुरा भगवदा महासेणेण सा- १ मयूरः परभृत्को रथाङ्गोऽ द्विरदः पर्वतः सरित्कुरङ्गः । तव कारणादरण्ये भ्रमता को न खलु पृष्टो मया रुदता ॥ २ अन्तःकरणप्रत्यक्षीकृतवृत्तान्तो महाराजः । ३ शृणोतु महाराजः । पुरा भगवता महासेनेन शाश्वतं कुमार- न मया कारणात्तवावस्था इति नास्ति पाठान्तरम् । अस्मिन्नवसरेऽग्रेऽयं प्रमाद- पाठः परदृश्यते । मयूरः परभृत्को रथाङ्गाऽलिद्विजः पर्वतः सरित्कुरङ्गः । तव कारणादरण्ये भ्रमन्ता को न खलु पृष्टो मया रुदता ॥ इति विरहितम् इति पाठ इव दृश्यत ऐतिहासप्रचण्डत्वाद् इति च ॥ उर्वशी । अन्तःकरण प्रत्यक्षीकृतवृत्तान्ता महाराजः । उर्वशी । शृणोतु महाराजः । पुरा भगवता महासेनेन शाश्वतं कुमारव्रतं गृहीत्वा मन्दरनामानं गन्धमादनपर्वतोपकण्ठं श्रितः । मन्दरसमन्तात् स्थानमपि कण्ठकण्ठधारिष्विति विख्यातं । कृतश्च