विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

प्रथमोऽङ्कः। १७ चित्रलेखा—सहि उव्वसि, थीभदा भव । अवण्णन्तुर क्खिणा महाराएण पहिन्दा कत्तुं दे त्तिदसपरिपन्थिणो हणन्ता दाणवा । उर्वशी—(चक्खूणि उम्मीलिअ ।) १किं पहावदंसिणा गहिं गओ सो सुरासुरहंत्ति । चित्रलेखा—ण महिदंतेण । यदि दगणिज्जाणुग्गहक कान्तरेण पुरूरवरोण । उर्वशी—(राजानमवलोक्य । आत्मगतम् ।) उपकिदं खलु दणु- व्वेग्गम्भेण । राजा—(उर्वशीं विलोक्य । आत्मगतम् ।) स्थाने खलु नारायण- मृषिविशेषमपश्याद्शृङ्गारसंभावितां विस्मय प्रीतिनं दृषा कान्- रस इति । अथवा किमपम्वितं मृषिविशेषेति । कुतः । १ सखि उर्वशी ! विश्वस्ता भव । अशङ्कनीयाः क्ष्मा नराः एताः खलु तं त्रिदशपरिपन्थिनो हता ॥ दानवाः । २ किं प्रभावदर्शना नाऽहङ्कृतः सुरपत्तिरिथ । ३ न मघवता । इदं महदणुप्राणकेन राजर्षिणा पुरूरवसा । ४ अनुपकृता राजर्षिणा कृतैवाऽहम् ।