विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

द्वितीयोऽङ्कः। ४१ चित्रलेखा-(राजानं दृष्ट्वा सहर्षम्।) सहि, एसो पदमोदिदो विअ भववं चन्दो कोमुदिं विअ अवेक्खदि तुमम्। उर्वशी-(विलोक्य।) हला, दाणिं पदमदसणादो वि सवि- सेसं पिअदंसणो मे महाराओ पडिभादि। चित्रलेखा-जुज्जदि। ता एहि। उवसप्पम्ह। उर्वशी-णे दाव उवसप्पिस्सम्। तिरकरिणीपडिच्छण्णा पास- वत्तिणी भविअ सुणिस्सं दाव पासवत्तिणा वअस्सेण सह विअणे किं मन्तअन्तो चिट्ठदि त्ति। चित्रलेखा-जेहा द रोअदि। (उभे यथोक्तमनुतिष्ठतः।) विदूषकः-भो, चिन्तिदा मए दुल्लहप्पणइअणस्स समागमो- वाओ। (राजा तूष्णीमास्ते।) १ सखि, एष प्रथमोदित इव भगवांश्चन्द्रः कौमुदीमिवावेक्षते त्वाम्। २ सखि, इदानीं प्रथमदर्शनादपि सविशेषं प्रियदर्शनो मे महा- राजः प्रतिभाति। ३ युक्तम्। तदेहि। उपसर्पाव। ४ न तावदुपसर्पिष्यामि। तिरस्करिणीप्रच्छन्ना पार्श्ववर्तिनी भूत्वा श्रोष्यामि तावत् पार्श्ववर्तिना वयस्येन सह विजने किं मन्त्रय- माणस्तिष्ठतीति। ५ यथा ते रोचते। ६ भोश्चिन्तिता मया दुर्लभप्रणयिजनस्य समागमोपायः। प्रमदवनं वातप्र क्षेम्याम् ॥ चित्रलेखा। राज एष प्रथमोदित इव शिवा ० मीक्षित त्वाम् ॥ उर्वशी । सखि इदानीं प्रथमदर्शनादपि सविशेषं प्रियदर्शनो मे महाराजः प्रतिभाति ॥ चित्रलेखा । युक्तम् तदेहि । उपसर्पाव ॥ उर्वशी । न तावदुपसर्पिष्यामि तिरस्करिणीसंछन्ना पार्श्ववर्ती भूत्वा तावत् शृणोमि पार्श्ववर्तिना वयस्येन सह विजने किं मन्त्रयमाणस्तिष्ठतीति । तिरस्करिणी तु संनाया । चित्रलेखा । यथा ते रोचते ॥ विदूषकः ।