विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

तृतीयाऽङ्कः । ६७ विदूषकः — १भो, ण हीयदि एसा । किं तु ताए सारिसं अणुराअं पक्खिअ राय सरु आसावन्धेन अत्ताणअं धारिदुम् । राजा — एवमेतत् । पश्य। पुनर्मम मनसोऽभितापः । तथा ह्येष प्रकटे विषमशिरशिखी स्खलितवेगः । विप्रियमगाधमगाधो मनसिणयप्रवृद्ध्युद्गुणो भवति ॥ ८ ॥ विदूषकः — २जदा परिहीयमाणङ्गेहिं अङ्गेहिं सोहसि तदा अच्छ- रेहिं समागमं द पेक्खामि । राजा — (निमित्तं सूचयन् ।) अयि चिराणामननेर्नर्मदारिप सुन्दरम् । अयमागन्दितेवौदुराधालयति दक्षिणः ॥ ९ ॥ विदूषकः — ३णं वरं भणदा चन्दनम्म वभण भोदि (राजा यथास्थानं तिष्ठति ।) १ भो, न हीयते एषा । किं तु तस्याःसादृशमनुरागं प्रेक्ष्य शल्ये ऽस्त्वन्य धेनात्मान धारयितुम् । २ यथा परिहीयमानाङ्गरङ्गेः शोभसे तथाऽप्सरोभिः समागमं ते द्रक्ष्यामि ।