विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

वि० ध०
प्र० खं०
अ० १९६
॥१२२॥

शमं नयतु तत्सर्वं कीर्तितो हि जनार्दनः । ग्रहान्प्रेत्यग्रहांश्चैव तथा चैवार्कयक्षहान् ॥ ३४ ॥ मुखमण्डलिकान्क्रूरान्वेत्रीं बुद्धेरवर्तिम् ॥ वृद्धिं
$^१$कान्व्याधिक्षेत्रांश्चांस्तथा मातृग्रहानपि ॥ ३५ ॥ बालस्य विष्णोरार्तिं हन्तु बाल्यह्रतिनामान्बालवृद्धानां ये ग्रहाः केचिच्च व बालग्रहाः क्वचित् ॥ ३६ ॥
नरसिंहस्य दृष्ट्वा ते दग्धा ये चापि यौवते ॥ सटाकरालवदनो नरसिंहो महारवः ॥ ३७ ॥ महानशेषाञ्निश्शेषान्करोतु जगतो हितः ॥
नरसिंह महासिंह जिह्वाज्वालोल्लज्वलानन ॥ ३८ ॥ ग्रहानशेषाञ्निश्शेषं बाडबडामिलोचन ॥ ये रोगा ये महोत्पाता यद्विषं ये महाग्रहाः ॥ ३९ ॥
यानि च क्रूरभूतानि ग्रहपीडाश्च दारुणाः ॥ शमस्तेषु ये दोषा ज्वालागर्भाग्रिकादयः ॥ ४० ॥ तानि सर्वाणि सर्वात्मन्परमात्मञ्जनार्दन ॥
कञ्चिद्रूपं समास्थाय वासुदेवाशु नाशय ॥ ४१ ॥ क्षिप्त्वा सुदर्शनं चक्रं ज्वालामालाविभीषणम् ॥ सर्वदुष्टोपशमनं कुरु देववराऽच्युत ॥ ४२ ॥
सुदर्शन महाज्वाल $^२$च्छिन्धिच्छिन्धि च मारय ॥ सर्वाणि दुष्टरक्षांसि क्षपयाऽऽशुतिविभीषण ॥ ४३ ॥ प्राच्यां प्रतीच्यां दिशि दक्षिणे
ततस्तथा ॥ रक्षां करोतु सर्वेश्मावरसिंहः स्वगाजितैः ॥ ४४ ॥ भुव्यन्तरिक्षे च दिवि पाश्वतः पृष्ठतोऽग्रतः ॥ रक्षां करोतु भगवान्बहुरूपी
जनार्दनः ॥ ४५ ॥ यस्माद्विष्णुर्जगत्सत्यं सहैवासुरमानुषम् ॥ तेन सत्येन दुष्टानि शममस्य व्रजन्तु वै ॥ ४६ ॥ यथा विष्णुस्मृतौ सद्यः संक्षयं
याति पातकम् ॥ सत्येन तेन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु ॥ ४७ ॥ परमात्मा यथा विष्णुर्वेदान्तेष्वभिगीयते ॥ तेन सत्येन सकलं यन्मयोक्तं
तथाऽस्तु तत् ॥ ४८ ॥ शान्तिरस्तु शिवं चास्तु प्रणश्यन्त्वसुखं च यत् ॥ वासुदेवशरीरोत्थैः कुशैः संमार्जितो मया ॥ ४९ ॥ अपामार्जिता
गोविन्दो नरो नारायणस्तथा ॥ तथास्तु सर्वदुःखानां प्रशमो वचनाद्धरेः ॥ ५० ॥ शान्ताः समग्रा रोगास्ते ग्रहाः सर्वे विषाणि च ॥ भूतानि च
प्रशान्तानि संस्मृते मधुसूदने ॥ ५१ ॥ एतत्स मस्तरोगाणां सर्वोपद्रवेषु च ॥ अपामार्जनकं शस्त्रं विष्णुनामाभिमन्त्रितम् ॥ ५२ ॥ शान्तिरस्तु
शिवं चास्तु दुष्टमस्य प्रशाम्यतु ॥ यदस्य दुरितं किंचित्तत्क्षान्तं लवणाम्भसि ॥ ५३ ॥ स्वास्थ्यमस्य सदैवास्तु ह्यपकिल्मषकीर्तनात् ॥ यत
एवाऽऽगतं पापं तत्रैव प्रतिगच्छतु ॥ ५४ ॥ एतद्रोगादिपीडासु जन्तूनां हितमिच्छता ॥ विष्णुभक्तेन कर्तव्यमपामार्जनकं परम् ॥ ५५ ॥
अनेन सर्वदुःखानि प्रशमं यान्त्यसंशयम् ॥ सर्वभूतहितार्थाय कुर्यात्तस्मात्सदेव $^३$हि ॥ ५६ ॥ नाद्यन्तवन्तः कवयः पुराणास्सूक्ष्मा बृहन्तो
ह्यनुशासितारः ॥ सर्वज्वरान्घ्नन्तु तवानिरुद्धप्रद्युम्न संकर्षणवासुदेवाः ॥ ५७ ॥ एते कुशा विष्णुशरीरसम्भवा जनार्दनोऽहं स्वयमत्र चागतः ॥ ॥१२२॥

---

$^१$ 'वृश्चिकाख्यान्' इ क० ।
$^२$ति 'मध्यग्रहदानवि' इति ख० ।
$^३$ 'कुर्याच्छान्तिममां शुभाग्' इति ख० ।