विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

वि० ध० प्र० सं० ॥१२४॥ अ० २१२

कः सहेत पराभवम् ॥ २५ ॥ कलिविङ्क उवाच ॥ मद्बाहुमन्दराक्षुब्धौवैरि सैन्यमहार्णवात ॥ मुद्धृत्य लक्ष्मीं समुत्पन्नां चिराय जगतोपते ॥ २६ ॥ ॥ गज उवाच ॥ किमायुधैः सत्त्ववतां पुंसां च किमायुधैः ॥ अगतिशक्त्याप्येकश्वान्येषामफलानि हि ॥ २७ ॥ बलूक उवाच ॥ दुर्बलोत्खात शक्तेर्ब्रह्मशनान्निहते हरौ ॥ मयाद्य सुराऽस्तु भवांब्रियुक्तेनेश्वरः ॥ २८ ॥ ................. ॥ प्रनष्टदूतपूजं बलिहोनं सुदुर्द्दशम् ॥ मया कृत मथावास्तु त्रैलोक्यमपि सुप्रभो ॥ २९ ॥ हरिक उवाच ॥ कीनाशमहिषेणाद्य हृत्य वृषभेन तु ॥ अयोध्यां वाहयिष्यामि शेषहेलाङ्कितेन च ॥ ३० ॥ महोदर उवाच ॥ निरस्तमथमात्तेण्डे मया लोके चराचरे ॥ यमस्य महिषं पश्य क्रमन्तं सूर्यवाजिषु ॥ ३१ ॥ सूर्य उवाच ॥ निःशेषदेवतासंघे मया लोकत्रये कृते ॥ दुर्गासिंहविनिर्भिन्ने पश्चाद्य मघवद्धजम् ॥ ३२ ॥ प्रभस उवाच ॥ निरस्ताम्बुपिपासेन समाकृष्य धनेश्वराः ॥ प्रणमन्तु तवाद्यैव देवसंघा हतत्विषः ॥ ३३ ॥ भद्रूक उवाच ॥ स्कन्दशङ्करशङ्खर्च्छान्द्रिमन्मया त्रिपुवने कृते ॥ शिखी संभक्षयत्वद्य शर्वाभरणपन्नगान् ॥ ३४ ॥ मार्कण्डेय उवाच ॥ क्रोधान्धकारकुलीकृतचारुवक्त्रानन्वन्वरोजनतयान्प्रसमीक्षमाणः ॥ जगाद राजानमदीनसत्त्वो नाडायनाख्यस्तु तदा पुरोधाः ॥ ३५ ॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे प्रथमखण्डे मार्कण्डेयवज्रसंवादे गन्धर्ववर्जनं नामैकादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥ २११ ॥ ॥ छ ॥ ॥ नाडायन उवाच ॥ ॥ एकया द्वे विनिश्चित्य त्रींश्चतुर्भिर्वशीकुरु ॥ पञ्च जित्वा विजित्वा षट् सप्त हित्वा सुखी भव ॥ १ ॥ एकया प्रज्ञया राजन्कार्य्याकार्येद्वयं नरः ॥ विनिश्चित्य तु यः कुर्य्यात्कार्यं तत्र स पण्डितः ॥ २ ॥ मध्यस्थं यदि वा मित्रं शत्रुं वा कार्यगौरवात् ॥ ज्ञात्वा देशं च कालं च ह्युपायैरभ्युपक्रमेत् ॥ ३ ॥ सामभेदप्रदानाश्च उपायाः परिकीर्तिताः ॥ उपायश्च चतुर्थोऽत्र दण्डस्त्वगतिशक्ता गतिः ॥ ४ ॥ पञ्चेन्द्रियजयो येन कृत आदौ जिगीषुणा ॥ त्रैलोक्यविजयं तस्य न दूरं प्रतिभाति मे ॥ ५ ॥ पञ्चेन्द्रियजयं कृत्वा गुणषट्कमुपाश्रयेत् ॥ बुद्ध्या वलावले सम्भ्यात्मनश्चापरस्य च ॥ ६ ॥ राजदोषाः परित्यक्ता येन सत नराधिप ॥ सिद्धिं तस्य समायान्ति यथाकालं गुणा ह्यु ॥ ७ ॥ मृगयाचाक्षसङ्ग्याश्च स्त्रियश्च पुरुषा गिरः ॥ अर्थसन्दूषणं चैव दण्डपारुष्यमेव च ॥ ८ ॥ राजदोषः परित्यक्ता राघवस्त्व न पार्थिव ॥ गुणाश्रयाद्विभागज्ञा विमहस्त्वं रोचते ॥ ९ ॥ भवेन वयं साश्रा बले महति तिष्ठता ॥ प्रथमं समुपाक्रान्तं तदेव तव रोचताम् ॥ १० ॥ भरतस्य वयं साश्रा यदि गच्छेम पर्वतम् ॥ हितं तत्तस्यानमहाभाग सुकुलस्य तवाऽनघ ॥ ११ ॥ त्वया कृत्वा ससुच्छ्रन्दं राज्ञां जननिवासिनाम् ॥ अकारणानामम्हेदं कृतं भूपतिभिः सह ॥ १२ ॥ जने निवा

॥१२४॥