भारतकोश
विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

Vishnudharmottara Purana Hindi

महर्षि वेदव्यास (सम्पादक: डॉ. प्रियबाला शाह) द्वारा

स्रोत: Sri Vishnu Dharmottara Mahapuranam 1000p Classic Edition (उद्गम)

DevanagariHindipublished1,001 पृष्ठ

पृष्ठ 386, कुल 1001 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 386

विभ्रतं भस्म ॥ ४८ ॥ ततो देवः सहस्राक्षः सर्वैः सुरगणैः सम्भू ॥ विमानस्थो बभाषेदं भगं धर्मवत्सलम् ॥ ४९ ॥
इन्द्र उवाच ॥ ॥ पितामहवरोद्रेकाद्वध्यं देवतार्गणैः ॥ हतवानसि शत्रूंश्च देवत्राताऽसिपुष्कुरु ॥ ५० ॥ यस्मात्तस्माद्वरं मत्तो गृहाण नृपनन्दन ॥
॥ मार्कण्डेय उवाच ॥ ॥ शतक्रतोरिति श्रुत्वा तद्वरदतो वाक्यमब्रवीत् ॥ ५१ ॥ ॥ भगं उवाच ॥ ॥ त्वमीशः सर्वदेवानां त्वद्वं
सकलं जगत् ॥ अचिरेणैव मरणं त्वदाज्ञाभङ्गकारिणाम् ॥ ५२ ॥ भवत्वेह सदा लोके निमित्तं मद्द्विषो जनः ॥ प्रजापतिकृते भद् को मोक्तुं
जगति क्षमः ॥ ५३ ॥ वरश्च यदि मे देयस्त्वया देव प्रदीयताम् ॥ सिन्धोश्चरुम्यकूलेषु करिष्यामि पुरद्वयम् ॥ ५४ ॥ गंधर्ववसिते देशे पुत्रयोफ
र्थयोः कृते ॥ निवेशं तद्बवाप्नोतु प्रसादेन शतक्रतो ॥ ५५ ॥ ॥ मार्कण्डेय उवाच ॥ ॥ एवमस्त्वित्यथोक्त्वा वै स्वर्गलोकं वासवो ययौ ॥
वासवे तु गते नाकं गत्वा चित्ररथस्ततः ॥ ५६ ॥ गंधर्वाणां महातेजा भरतं वाक्यमब्रवीत् ॥ ॥ चित्ररथ उवाच ॥ ॥ गंधर्वा निहता वीरा
मदाज्ञाभङ्गकारिणः ॥ ५७ ॥ त्वया ते धर्मनित्येन देवब्राह्मणकण्टकाः ॥ तन्मे समुद्धृतं शल्यं देवानाञ्च प्रियं कृतम् ॥ ५८ ॥ तस्मात्तस्माद्भज
वित्त्वा त्वां यास्यामि त्रिदिवं पुनः ॥ ॥ मार्कण्डेय उवाच ॥ ॥ भगन्तन्मधुवाचाथ गन्धर्वा निहता मया ॥ ५९ ॥ तत एनं जनं तपां विषयश्च
परिपालय ॥ गन्धर्वाः परिपाल्यास्ते तेषां त्वं परिपालकः ॥ ६० ॥ मद्धेतोनानुरोधेन विशेषात्कर्तुमर्हसि ॥ सर्वथाश्च तथा स्थानं पर्वत गन्धमा
दने ॥ ६१ ॥ प्रयातास्त्व तत्रास्थाः पालयिष्यन्ति शासनम् ॥ एवं कल्प्य इत्युक्त्वा परिपूज्य च पीडितम् ॥ ६२ ॥ सर्वज्ञं भगं श्रीमान्ग
न्धर्वाधिर्विदं ययौ ॥ ६३ ॥ रघुवंशेनापि रणे मधानः शत्रून्निहन्त्या वरदानयुक्तम् ॥ विराजमानेो यशसा पराण जगाम राजन्नृपुरं प्रहृष्टः ॥६४॥

इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे प्रथमखण्डे मार्कण्डेयवज्रसंवादे शैलपद्मयो नाम षट्पञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥ २५६ ॥

॥ मार्कण्डेय उवाच ॥
आदित्येऽस्तमुपयाते सन्ध्याकाले सुदारुणे ॥ निर्वतयामास रथं युवानिद्भङ्गस्तस्य च ॥ १ ॥ निर्वतयानश्च रथं भरतं वाक्यमब्रवीत् ॥ संग्रामम
दिनीं पश्य स्वकृतां रघुनन्दन ॥ २ ॥ गन्धर्वाङ्गमनाकीर्णो हतकुञ्जरभूषणाव् ॥ तुङ्गमद्गणाकीर्णां वसुधञ्चभयं पगम् ॥ ३ ॥ संपूर्णचन्द्रप्रति
मैर्दंष्ट्रोष्ठैश्चारुकुण्डलैः ॥ भुकुटीतटदुष्प्रेक्ष्यैर्मस्तकैरभि नीं मेदिनी ॥ ४ ॥ पञ्चशोपोरगाकारैर्गदाङ्कुशविभूषितैः ॥ बाहुभिभीति शूराणां वसुधा वसु
धाधिप ॥ ५ ॥ पद्मपत्रदलाकारैर्गन्धर्वोत्पर्णि तथा करैः ॥ भाति मायकविच्छिन्नैः सपद्मेव वसुन्धरा ॥ ६ ॥ हस्तिहस्तसमारैर्गन्धर्वाणां तथा
करैः ॥ विभाति वसुधाकीर्णा वरचन्दनभूषितैः ॥ ७ ॥ त्वच्छरैरतिनिर्भिनैर्गुरुभिस्तैर्हलोपमैरङ्गैः ॥ उद्गतान्तर्जीवितैः पश्य विनिकंपीयकातलम् ॥ ८ ॥