विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

वि० ध० तृ० खं०, अ० ३०६

शेषं त्रिदिवे सुखबुद्ध्य नरोत्तमाः ॥ मानुष्ये धनसंयुक्ता भवन्ति सुखिनस्ततः ॥ ३१ ॥ सहस्रेण गवां सार्धं ये प्रयच्छन्ति यूथपम् ॥ अलंकृतं यथाशक्त्या गोलोकं यान्ति ते नराः ॥ ३२ ॥ लक्षणामन्दिन्द्वोपेतं वरस्तु दद्याद्द्विजातये ॥ दशधेनुफलं तस्य नात्र कार्या विचारणा ॥ ३३ ॥ गोयुगं ये प्रयच्छन्ति सीरयुक्तं द्विजाः ॥ सर्वकामसमृद्धस्य प्राप्नुवन्ति फलं नराः ॥ ३४ ॥ गोमिश्रैस्तुस्तिभिः संयुक्तं रथं दत्त्वा द्विजातये ॥ धान्यैर्विक्षैर्युतं शक्त्या शकलोकं व्रजन्ति ते ॥ ३५ ॥ मानुष्यमासाद्य तथा भवन्ति वसुधाधिपाः ॥ शकटस्य प्रदानन्तु विना गोभिर्महाफलम् ॥ ३६ ॥ विशेषेण महाभागस्तस्य गोभिर्युतस्य च ॥ ससस्यं शकटं दत्त्वा नाकलोके महीयते ॥ ३७॥ दत्त्वा तु धेनुं होमार्थे ब्राह्मणायाग्निताम्रये ॥ गोदानफलमाप्नोति होमदानफलं तथा ॥ ३८ ॥ ऋषभान्नार्थं तथा दत्त्वा धेनुं रुद्रस्रुरालये ॥ रुद्रलोकमवाप्नोति कुलञ्चैव समुद्धरेत् ॥ ३९ ॥ दत्त्वा सचेलं वृषभं महादेवालये नरः ॥ रुद्रलोकमवाप्नोति कुलमुद्धरते तथा ॥ ४० ॥ धेनूनां कपिला श्रेष्ठा वृषभः श्वेत उच्यते ॥ श्वेतन्तु वृषभं दत्त्वा फलस्यानन्त्यमश्नुते ॥ ४१ ॥ दक्षिणारहितायांथ वासुदेवसुरालये ॥ दत्त्वा गां मधुपर्कार्थं चानन्तं फलमाप्नुयात् ॥ ४२ ॥ गोप्रदानरता यान्ति गोलोकं मानवोत्तमाः ॥ सहाप्सरोभिर्मुदिता विमानवरमास्थिताः ॥ ४३ ॥ अपामधस्तस्ताल्लोको यो तत्स्योपरि महीधराः ॥ नागानामुपारिह्यद्भिः पृथिव्युपरि मानवाः ॥ ४४ ॥ मनुष्यलोकादूर्ध्वन्तु खगानां गतिरुच्यते ॥ आकाशस्योपरि रविर्द्धरं स्वर्गस्य तत्स्मृतम् ॥ ४५ ॥ देवलोकः परस्तस्माद्ब्रह्मलोकस्ततः परम्॥ तत्रोपरि गवां लोको विष्णुलोकस्ततः परम् ॥४६॥ एकस्त्वथौ दुष्कृतिनां कर्मिणां पृथिवी मता॥ ब्राह्मे तपसि युक्तानां ब्रह्मलोकः सनातनः ॥४७॥ गवामेव हि गोलोको दुरारोहा हि सा गतिः ॥ एकान्तिनो विष्णुभक्ता विष्णुलोकं व्रजन्ति ते ॥ ४८ ॥ गोप्रदानरता यान्ति गोलोकं सर्वकामदम् ॥ तत्र कामफला वृक्षा नद्यः पायसकर्द्दमाः ॥ ४९ ॥ सुवर्णसिकताश्चान्या विमलोदयुताः शुभाः ॥ यथाकामप्रितस्तास्तत्र भवन्ति शुभकर्मिणाम् ॥ ५० ॥ देशा मनोहराः शुभ्रा इवाश्राविभ्रूषणाः ॥ दिव्येन नृत्यगीतेन वादितेन मनोहराः ॥ ५१ ॥ तत्रैपिस्तानां कामानावाप्तिर्भवति नित्यदा ॥ हेमशृङ्गीं रूप्यखुरां मुक्तालाङ्गूलभूषणाम् ॥ ५२ ॥ अहताम्बरसंवीतां तथा कांस्योपदोहिनीम् ॥ त्रिरात्रं स्थण्डिले सुप्त्वा त्रिरात्रं गोरसाशनः ॥ ५३ ॥ तप्तान्तु तपिते दत्त्वा वत्ससा संवृतां द्विजाः ॥ सदक्षिणां महाभा-स्त्रिरात्रं गोरसैस्तस्तः ॥ ५४ ॥ प्राणसंचारं कृत्वा गवां लोके महीयते ॥ यावन्ति धेनुरोमाणि तावद्वर्षाणि मानवः ॥ ५५ ॥ दूरं कपिलां विप्राः प्राप्नोत्यभ्यर्चिकं फलम् ॥ सायं प्रातर्मनुष्याणामशनं देवनिर्मितम् ॥ ५६ ॥ तत्रैककालमश्नन्तो द्वितीयादशनान्नरः ॥ यथा

॥४३६॥ ॥४३६॥