युक्तिकल्पतरु (महाराज भोज - नौका-निर्माण, जलयान-विज्ञान, शस्त्र, दुर्ग एवं राजधर्म सटीक)

अस्त्रयुक्तिः । १४५ लौहप्रदीपेऽपि । निरङ्गं रूप्यपत्राभमोष्ण्मणिनिभञ्च यत् । दुर्लभं तन्महामूल्यं कान्तलौहं प्रचक्षते ॥ ७५ ॥ कृष्णाभूमिर्भवेत् स्वच्छा पीता वज्राङ्गसङ्गता । कृष्णवज्रमिति प्राहुस्तत्तक्षते मोह उच्यते ॥ ७६ ॥ प्रदीपेऽपि, — कृष्णाभूमिं सुवर्णाभमोषच्छुक्लाङ्गसङ्गतम् । डाहुलीवज्रकं (१) विद्यात् कालसंज्ञमथापरे ॥ ७७ ॥ अरुणं सूक्ष्ममूर्द्धच्छेदङ्गं भूमिः सितेतरा । अरुणाख्यमिदं वज्रं शत्रुदर्प-निसूदनम् ॥ ७८ ॥ सूर्यांशुस्पर्शमात्रेण वह्निरूपां वमेच्छिखाम् । तस्य स्पर्शनमात्रेण पद्मकोषः स्फुटेन्निशि ॥ ७९ ॥ दुर्लभं तन्मनुष्याणां भाग्यैः कुत्रापि लभ्यते । तद्योजनसहस्रस्य रिष्टं नाशयति ध्रुवम् ॥ ८० ॥ श्वेतास्तिस्रो यदा रेखा आमूलादुपलभ्यते । श्वेताङ्गमिति तद्विद्याद्यशोलक्ष्मीवल-प्रदम् ॥ ८१ ॥ अम्भोजदलसङ्काशं अङ्गं भूमिः सितेतरा । अम्भोज वज्रं तज्ज्ञेयं कथितं मुनिपुङ्गवैः ॥ ८२ ॥ अङ्गं यस्य गदाकारं भूमिश्चैव सितेतरा । गदावज्रमिदं ब्रूयात् तत्तक्षते शूल-सम्भवः ॥ ८३ ॥ अङ्गं कृष्ण-तिलाकारं भूमिश्चैव सिताऽसिता । तिलवज्रमिदं ज्ञेयं लक्ष्मीवलयशःप्रदम् ॥ ८४ ॥ तत्तक्षते तिलतैलाभा वसा प्रचवतेऽधिकम् ॥ ८५ ॥ ( १ ) कद्रुकं इति (क) पुस्तक पाठः । १६