ऐतरेय आरण्यक (ऋग्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी व्याख्या)

अध्या० १। ख० ६] ऐतरेयारण्यकम्। २६१

[ ऋ० सं० म० ८ सू ६९ ऋ० २ ] इति पादे सप्ताक्षराणि । तदेवं मिलित्वा षट्त्रिंशदक्षराणि संपद्यन्ते । एवमुत्तरत्रापि योजनीयम् । यः पुमानेतत्सर्वं जानाति स एवैतन्निष्केवल्यशस्त्रं विहरति विशेषेण ततस्तत आनीय संपादयति ।

यथोक्तं विहरणं प्रतिज्ञापूर्व^१मुदाहरति—

अपि निदर्शनायोदाहरिष्यामस्तदिदास भुवनेषु ज्येष्ठं पु । नदं व ओदतीनाम् । यतो जज्ञ उग्रस्त्वेष नृम्णो रु । नदं योयुवतीनो३म् । सद्यो जज्ञानो निरिणाति शत्रून्पतिं वो अघ्न्यानाम् । अनु यं विश्वे मदन्त्यूमाः षो धेनूनामिषुध्यसोमिति, इति ।

न केवलं विहरणस्य लक्षणकथनमेवापि चो^२दाहरिष्याम इति प्रतिज्ञा । “तदिदास” इत्यारभ्य “इषुध्यसोम्” इत्यन्तं द्वयोर्बृहत्योरुदाहरणं संपादितम् ।

बृहतीद्वयगर्भितायाः “तदिदास” इत्येतस्या ऋच आवृत्तिं विधत्ते—

एवमेतां त्रिः, इति ।

एवमुक्तेन प्रकारेण “नदं वः” इत्यादिपादयोजनेन पुरुषाक्षरत्रययोजनेन च संपन्नामेताम् “तदिदास” इत्यादिकामृचं त्रिवारं पठेत् ।

यदुक्तं पूर्वत्र “राजनस्तोत्रियेण प्रतिपद्यते” [ ऐ० आ० १ अ० १ ख० ५ ] इति, तत्र कांचिद्विशेषं दर्शयति—

अन्यास चेत्समाम्नातासु राजनेन साम्ना स्तुवीरन्थास्थानं ता इहैवेमा असमाम्नातासु चेत्स्तुवीरन्तत्समाम्नातस्य तावतीरुरुद्धृत्य तत्र ताः शंसेदिहो एवेमाः, इति ।

राजनसाम्न आधारभूतास्तृक्षु त्रयः पक्षाः संभवन्ति । “तदिदास” इत्यादिका ऋच [इ]त्येकः पक्षः । ताभ्योऽन्या ऋच इत्येकः पक्षः । ताश्चान्या द्विधा भिद्यन्ते । उदाहृतेषु

---

तदिदास० ऋ० सं० म० १० सू० १२० ऋ० १ । नदं व ओदतीनां०—ऋ० सं० म० ८ सू० ६९ ऋ० २ । यतो जज्ञे० ऋ० सं० म० १० सू० १२० ऋ० १ । नदं योयुवतीनाम्०—ऋ० सं० म० ८ सू० ६९ ऋ० २ । सद्यो ज्ञानः—ऋ० सं० म० १० सू० १२० ऋ० १ । पतिं वः०—ऋ० सं० म० ८ सू० ६९ ऋ० २ । अनु यं०—ऋ० सं० म० १० सू० १२० ऋ० १ । नूनामिषुध्यसि—ऋ० सं० म० ८ सू० ६९ ऋ० २ ।

---

१ ग. °र्वकमुं । २ ग. °दाहृत्य प्रदर्शयिष्यामीति ।