ऐतरेय आरण्यक (ऋग्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी व्याख्या)

६० श्रीमत्सायणाचार्यविरचितभाष्यसमेतम्— [१प्रथमारण्यके-

दाख्यस्तोमविशेषातिशयेन शंसनार्थं संपद्यते । सामगा हि शिरोभागं स्तुवन्त इन्द्रमि- द्धाथिन इत्यादिषु नवस्तृचेषु चाऽऽवृत्तिरहितं त्रिवृत्स्तोमं संपादयन्ति । न त्वत्र तेषां दशमी विद्यते । होता तु नवसंख्याकास्ता अतिक्रम्य दशमीमपि शंसति । तदेतदति- शंसनमत्र त्रिवृत्स्तोमेनाऽऽवृत्तिराहित्यं च यथा सामवेदेऽवगम्यते तथा तैत्तिरीयब्रा- ह्मणेऽप्यवगम्यते—"त्रिवृच्छिरो भवति। त्रेधा विहितं हि शिरः। लोम च्छवीरस्थि। पराचा स्तुवन्ति" [तै० ब्रा० का० १ प्र० २ अ० ६] इति । एवं सति योऽत्र सामगै(ग?)स्त्रिवृत्स्तोमो यदप्युद्गतं गायत्रीछन्दस्तावेता द्वौ प्रजोत्पत्तिहेतू संपद्येते । तयोश्च स्तोमच्छन्दसोः प्रजोत्पादनमनु लोके यत्किंचिदिदं प्राणिजातं दृश्यते तदिदं सर्वमुत्पन्नं भवति । अतः शिरोभागशंसनं प्रजोत्पादनाय संपद्यते ।

एतद्वेदनं प्रशंसति—

प्रजायते प्रजया पशुभिर्य एवं वेद, इति ।

शिरोभागशंसनानन्तरं पूर्ववत् "ता अस्य" [ऋ० सं० म० ८ सू० ६९ ऋ० ३] इत्येतामृचं विधत्ते—

अथ सूददोहाः प्राणो वै सूद- दोहाः प्राणेन पर्वाणि संदधाति, इति ।

शिरोभागं समाध्यानन्तरं पक्ष्याकारस्य पक्षमूलभागापेक्षणातत्तद्भागशंसनं विधत्ते—

अथातो विजवस्ता विराजो भवन्ति तस्मात्पुरुषः पुरु- षमाह वि वा अस्मासु राजसि ग्रीवा वै धारय- सीति स्तभमानं वा यद्वा दुताः संवाहळतमाः सत्योऽन्नतमां प्रत्यच्यन्तेऽन्नं हि विराळन्नपु वीर्यम्, इति ।

विशेषेण जवो वेगो यस्मिन्पक्षमूले [स] विजवः । यद्वा ग्रीवाया अधस्तना अस्थि- विशेषा विजत्र इत्यनेनोच्यन्ते । तद्भाव(ग)त्वेन संपाद्यमानास्ता ऋचो विराज्छ- न्दस्का भवन्ति । ताश्च पञ्चमे शौनकेन शाखान्तरमाश्रित्य पठिताः—"सुतस्ते सोम उपयाहि" [ऐ० आ० ५ अ० २ ख० १] इत्यादिना । यस्माद्ग्रीवाया अधोवर्ती पक्षमूलभागोऽस्थिभागो वा विराज्छन्दस्कमन्त्ररूपो य(पस्त)स्माल्लोके कश्चित्पुरुष इतरं पुरुषं श्रुताध्ययनसंपन्नं स्वामिनं प्रत्येवं प्रब्रूते । अस्मासु मध्ये त्वमेव विराजसीति । अथैवा स्तभमानं प्रणिपातादिविनयरहितमुत्कंधरं स्तब्धं पुरुषमुपालम्भं कुर्व- न्नेतद्ब्रूते । ग्रीवावयवानेव त्वं धारयसीति । यद्यप्यनेनैवोद्धृत्याह्वयने(व्याह्वाने)न स्तुतिर्न प्रतीयते तथाऽपि ग्रीवाधारत्वाकारेणात्र स्तुतिर्द्रष्टव्या । इत्थं लौकिकोक्तिमुप- जीव्य विराज्छन्दस्कानाम्ऋचां प्रशंसा कृता । अथान्नहेतुत्वमुपजीव्य प्रशंसार्थं यद्वेति

---

१ ग. घ. 'पि प्रशं' । २ ग. 'थ लोके स्त' । ३ क. 'म्भं निन्दां कुं' ।