ऐतरेय आरण्यक (ऋग्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी व्याख्या)

अध्या ० ४ ख ० १ ( १७ ) ] ऐतरेयारण्यकम् । ६१

'पक्षान्तरोपन्यासः । ग्रीवाया अधोभागरूपाः सुतस्ते सोम इत्यादिका ऋचो दुताः प्राप्ताः । “ दु गतौ ” [ भ्वा० प० ] इत्यस्माद्धातोरुत्पन्नः शब्दः । संबाळ्हतमा अतिशयेन परस्परसंश्लिष्टास्थिरूपत्वेन दृष्टाः सत्योऽतिशयेनान्नरूपां विराजं प्रत्यच्यन्ते प्राप्यन्ते । यस्मादन्नहेतुत्वेन विराडन्नं तच्च शक्तिहेतुत्वाद्वीर्यं तस्माद्विराजः शंसेदित्यर्थः ।

“ ता अस्य सूददोहसः ” [ ऋ० सं० म० ८ सू० ६९ ऋ० ३ ] इत्येता- मृचं विधत्ते—

अथ सूददोहाः प्राणो वै सूददोहाः प्राणेन पर्वाणि संदधाति, इति ॥

इत्यैतरेयब्राह्मणारण्यकाण्डे प्रथमआरण्यके चतुर्थाध्याये प्रथमः खण्डः ॥ १ ॥ ( १७ )

इति श्रीमत्सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाश ऐतरेयब्राह्मणारण्यक- भाष्ये प्रथमारण्यके चतुर्थाध्याये प्रथमः खण्डः ॥ १ ॥ ( १७ )

---

अथ द्वितीयः खण्डः । ( अष्टादशः )

पक्ष्याकारस्य शस्त्रस्य पक्षापेक्षत्वादादौ दक्षिणं पक्षं विधत्ते—

अथातो दक्षिणः पक्षः सोऽयं लोकः सोऽयमग्निः सा वाक्तद्रथंतरं स वसिष्ठस्तच्छतं तानि पङ्- वीर्याणि भवन्ति संपात एव कामानाप्त्यै प्रतिष्ठित्या अन्नाद्याय पङ्क्तिः , इति ।

योऽयं द्वितीयभागो दक्षिणः पक्षः सोऽयं भूलोकाभ्यः(भूलोकः) प्रथमभावि- त्वात् । भूलोकस्याग्निना देवेनाधिष्ठितत्वादयं (※पक्षो निःस्वरूपत्वश्च) “अग्निर्वा- ग्भूत्वा मुखं प्राविशत्” [ऐ०आ० २–४–२] इति श्रुतेरग्निसंबन्ध(द्ध)त्वाद्वा[ग्रूपोऽयं पक्षः । वा]ग्रूपस्य “वाग्वै रथंतर[स्य रूपम्” [ ऐ० आ० ३ अ० १ ख० ६ ] इति रथंतर]सामरूपत्वेम्+ । एतस्मिन्दक्षिणे पक्षे शतमृचः संपद्यन्ते । ताश्च पञ्चमे शौनकेनोदाहृताः “रथंतर[स्य] स्तोत्रियाभि(नु)रूपौ” [ ऐ० आ० ५ अ० २

---

* धनुश्चिह्नान्तर्गतग्रन्थस्थाने “पक्षोऽग्निरूपः । वाक्च” इति पाठो युक्तः । + एतदन- न्तरं—' रथन्तरस्य च वाग्रूपत्वेन “वाग्वाव वसिष्ठः” इति च्छन्दोगश्रुतेर्वसिष्ठत्वम् ' एवमाकारो ग्रन्थोऽपेक्षितः ।

---

१ क. ग. घ. ˚त्व ए˚ ।