अष्टावक्र गीता

३२२ अष्टावक्र-गीता भा० टी० स०

भावार्थ ।

अष्टावक्रजी कहते हैं कि चिदात्मा के श्रवण-मात्र से ही जिसकी शुद्ध अखण्डाकार बुद्धि उत्पन्न हुई है, वही अपने आत्मा के स्वरूप में स्थित है । वह न आचार को, न अनाचार को अर्थात् न शुभ, न अशुभकर्म को, न उनसे रहित होने की इच्छा को करता है । क्योंकि वह सदा अपने मन में मग्न रहता है ॥ ४८ ॥

मूलम् ।

यदा यत्कर्तुमायाति तदा तत्कुरुते ऋजुः । शुभं वाप्यशुभं वापि तस्य चेष्टा हि बालवत् ॥ ४९ ॥

पदच्छेदः ।

यदा, यत्, कर्तुम्, आयाति, तदा, तत्, कुरुते, ऋजुः, शुभम्, वा, अपि, अशुभम्, वा, अपि, तस्य, चेष्टा, हि, बालवत् ॥

अन्वयः ।	शब्दार्थ ।	अन्वयः ।	शब्दार्थ ।
यदा	= जब	धीरः	= ज्ञानी
यत्	= जो कुछ	ऋजुः	= आग्रह-रहित
शुभम्	= शुभ	कुरुते	= करता है
वा अपि	= अथवा	हि	= क्योंकि
अशुभम्	= अशुभ	तस्य	= उसको
कर्तुम्	= करने को	चेष्टा	= व्यवहार
आयाति	= प्राप्त होता है	बालवत्	= बालवत्
तदा	= तब	भवति	= प्रतीत होता है ॥
तत्	= उसको