आश्वलायन गृह्यसूत्र (अनाविला टीका व हिन्दी व्याख्या सहित)

नवमः खण्डः] अनाविलोपेताम् । २०७

भूमौ दत्तेन तृप्यन्तु तृप्ता यान्तु परां गतिम्” इति। एवम् अन्नं प्रकीर्य उपवीय उपवीतं कृत्वा । अस्मादेव वचनादेता- वन्तं कालं प्राचीनावीतीति विज्ञायते। उक्तं च— ‘प्रसव्ये- नेतरपाण्यङ्गुष्ठान्तरेणोपवीतत्वादि’ति। ततो यथाशक्ति द- क्षिणां दत्त्वा सामात्यः प्रदक्षिणीकृत्य ओं स्वधोच्यतामिति उक्त्वा विसृजेत्। अस्तु स्वधेति वा प्रत्युक्त्वा गच्छेयुः एकोद्दिष्टे शास्त्रान्तरोक्तो विशेषः —

“एकोद्दिष्टं दैवहीनमेकार्घ्यैकपवित्रकम्।
आवाहनाग्नौकरणरहितं त्वपसव्यवत् ॥”

इति। अन्ये तु — दक्षिणत उष्णं भस्म निरुह्य प्रेतायामु- ष्मै यमाय च स्वाहेति होममिच्छन्ति। अमुष्मा इत्यस्य च स्थाने प्रेतस्य नामनिर्देशश्चतुर्थ्या। शेषमत्र यथोक्तं तथा कर्तव्यम्। सपिण्डीकरणे प्रेतस्यैकोद्दिष्टकल्पनं पित्रादीनां पार्वणकल्पनम्। अर्घ्यप्रदानान्ते प्रेतपात्रं पितृपात्रेषु सेच- येद् ये समाना इति द्वाभ्याम्। अन्ये प्रपितामहपात्रमित- रपात्रेषु सेचयन्ति। एवं पिण्डेषु निपृतेषु प्रेतपिण्डं त्रिधा कृत्वा इतरेषु निदधाति ताभ्यामेव मन्त्राभ्याम्। अन्ये प्रपि- तामहपिण्डमितरेषु निदधति ॥ १४ ॥

इति हरदत्ताचार्यमिश्रविरचितायामाश्वलायनगृह्यवृत्तौ
चतुर्थाध्याये नवमः खण्डः।

---

१. ‘स’ ग. पाठः.