भारतकोश
सन्त दादू दयाल वाणी (सन्त दादू दयाल जी - सम्पूर्ण साखी एवं पद सटीक)

सन्त दादू दयाल वाणी (सन्त दादू दयाल जी - सम्पूर्ण साखी एवं पद सटीक)

Sant Dadu Dayal Vani with Hindi Commentary

सन्त दादू दयाल जी द्वारा

DevanagariHindipublished504 पृष्ठ

पृष्ठ 389, कुल 504 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 389

श्री दादूवाणी-राग रामकली 8 तहँ चंद सूर नहिं जाई, तहँ काल काया नहिं भाई ॥ 1 ॥ तहँ रैणि दिवस नहिं छाया, तहँ बाव वर्ण नहिं माया। तहँ उदय अस्त नहिं होई, तहँ मरै न जीवै कोई ॥ 2 ॥ तहँ नाहीं पाठ पुराना, तहँ आगम निगम नहिं जाना। तहँ विद्या वाद न जाना, नहिं तहाँ जोग अरु ध्याना ॥ 3 ॥ तहँ निराकार निज ऐसा, तहँ जाण्या जाइ न जैसा। तहँ सब गुण रहिता गहिये, तहँ दादू अनहद कहिये ॥ 4 ॥ २०९. प्रसिद्ध साधु प्रतिपाल बाबा! को ऐसा जन जोगी । अंजन छाड़ै रहै निरंजन, सहज सदा रस भोगी ॥ टेक ॥ छाया माया रहै विवर्जित, पिंड ब्रह्माण्ड नियारे। चंद सूर तैं अगम अगोचर, सो कह तत्त्व विचारे ॥ 1 ॥ पाप पुण्य लिपै नहीं कबहूँ, द्वै पख रहिता सोई। धरणि आकाश ताहि तैं ऊपरि, तहाँ जाइ रत होई ॥ 2 ॥ जीवण मरण न बांछै कबहूँ, आवागमन न फेरा। पानी पवन परस नहिं लागै, तिहिं संग करै बसेरा ॥ 3 ॥ गुण आकार जहाँ गम नाहीं, आपै आप अकेला। दादू जाइ तहाँ जन जोगी, परम पुरुष सौं मेला ॥ 4 ॥ २१०. परिचय पराभक्ति । राज विद्याधर ताल जोगी जान जान जन जीवै । बिन ही मनसा मन हि विचारै, बिन रसना रस पीवै ॥ टेक ॥ बिनही लोचन निरख नैन बिन, श्रवण रहित सुन सोई। ऐसे आतम रहै एक रस, तो दूसर नाम न होई ॥ 1 ॥ बिन ही मार्ग चलै चरण बिन, निहचल बैठा जाई।

  • 389 -