दासबोध (समर्थ रामदास स्वामी - सम्पूर्ण २० दशक एवं २०० समास सटीक)

केलें म्हणतांच ना॑थिलें । शाहणे जाणती ॥ २८ ॥ सागरामध्ये खसखस । तैसें परब्रह्म दृश्य । मतीसारिखा मतिप्रकाश । अंतरीं वाटे ॥ २९ ॥ मति करितां विशाल । कवळों लागे अंतराळ । पाहतां भासे ब्रह्मगोल । कविंठ जैसें ॥ ३० ॥ वृत्ति त्याहूनि विशाल । करितां ब्रह्मांड बदरिफळ । ब्रह्मा- कार होतां केवळ । कांहींच नाहीं ॥ ३१ ॥ आपण विवेकें विशाळला । मर्यादे वेगळा झाला । मग ब्रह्मगोल देखिला । वटबीजैन्यायें ॥३२॥ होतां त्याहून विस्तीर्ण । वटबीज कोटिप्रमाण । आपण होतां परिपूर्ण । कांहींच नाहीं ॥ ३३ ॥ आपण भ्रमें लाहानला । केवळ देहधारी झाला । तरी मग ब्रह्मांड त्याला । कवळेळ कैसें ॥ ३४ ॥ वृत्ति ऐसी वाढवावी । पसरून नाहींच करावी । पूर्णब्रह्मास पुरवावी । चहूंकडे ॥ ३५ ॥ जवें एक सुवर्ण आणितां । तेणें ब्रह्मांड मढवितां । कैसें होईल तत्वतां । बरें पाहा ॥ ३६ ॥ वस्तु वृत्तीस कँवळे । तेणें वृत्ति फाटोन वितुळे । निर्गुण आत्मा निवळे । जैसा तैसा ॥ ३७ ॥ येथें फिटली आशंका । श्रोते हो संदेह धरूं नका । अनुमान असेल तरी विवेका । अवलोकावें ॥ ३८ ॥ विवेकें तुटे अनुमान । विवेकें होतें समाधान । विवेकें आत्मनिवेदन । मोक्ष लाभे ॥ ३९ ॥ केली मोक्षाची अपेक्षा । विवेकें सारिलें पूर्वपक्षां । सिद्धांत आत्मा प्रत्यक्षा । प्र- माण नलगे ॥ ४० ॥ हीं प्रचितीचीं उत्तरें । कळती सारासार विचारें । म- ननध्यासें साक्षात्कारें । पावन होइजे ॥४१॥ इति श्रीदासबोधे गुरुशिष्य- संवादे नवमदशके संदेहवारणनिरूपणं नाम नवमः समासः ॥ ९ ॥ १०. अलिप्त स्थिति. श्रीगणेशाय नमः ॥ देउळामध्यें जगन्नाथ । आणि देउळावरी बैसला काकें । तरी तो देवाहून अधिक । म्हणों नये ॥ १ ॥ सभा बैसली राज- द्वारीं । आणि मर्कट बैसलें स्तंभावरी । परी तें सभेहून श्रेष्ठ चतुर्रीं । कैसें मानावें ॥ २ ॥ ब्राह्मण स्नान संध्या करून गेले । आणि बर्क तसेचि १. नाहीं. २. बोराएवढें. ३. वटवृक्षाचे तुलनेनें त्यांचें बीज फारच लहान असते, या विचारसरणीनें. ४. जवभार. ५. वृत्तीला ब्रह्माचें आकलन झाल्यावर वृत्ति लय पावते. ६. भ्रामक विचारास. ७. कावळा. ८. बगळा.