दासबोध (समर्थ रामदास स्वामी - सम्पूर्ण २० दशक एवं २०० समास सटीक)

१३ वा. ] बोध. ३०७ रसीं भूतें धांवती । धूर आणि धुकट येती । वायूसवें ॥ ३३ ॥ वायूसवें कां- हींच जगेना । आत्म्यासवें वायु तगेना । आत्म्याची चपळता जाणा । अधि- क आहे ॥ ३४ ॥ वायु कठिणास अडतो । आत्मा कठिणास भेदून जातो । कठिण पाहीं तरी तो । छेद नाहीं ॥ ३५ ॥ वायु झडझडां वाजे । आत्मा कांहींच न वाजे । मौनेंचि अंतरीं समजे । विवरोन पाहतां ॥ ३६ ॥ शरी- रास बरें केलें । तें आत्मयासि पावलें । शरीरयोगें झालें । समाधान ॥ ३७ ॥ देहावेगळे उपाय नाना । करितां आत्म्यास पावेना । समाधान पावे वास- ना । देहाचेनी ॥ ३८ ॥ देहआत्म्यांचें कौतुक । पाहों जातां अनेक । देहा- वेगळी आडणुक । आत्म्यास होय ॥ ३९ ॥ एक असतां उदंड घडे । वेगळें पाहतां कांहींच न घडे । विवेक त्रैलोकीं पवाडे । देहात्मयोगें ॥ ४