धम्मपद (पालि मूल, संस्कृत छाया एवं हिन्दी अनुवाद)

१६—पियवग्गो जेतवन तीन भिक्षु २०९-अयोगे युञ्जमत्तानं योगस्मिञ्च अयोजयं । अत्थं हित्वा पियग्गाही पिहेत'त्तानुयोगिनं ॥१॥ (अयोगे युंजन्नात्मानं योगे चायोजयन् । अर्थं हित्वा प्रिय-ग्राही स्पृहयेदात्मानुयोगिनम् ॥१॥) २१०-मा पियेहि समागच्छि अप्पियेहि कदाचनं । पियानं अदस्सनं दुक्खं अप्पियानञ्च दस्सनं ॥२॥ (मा प्रियैः समागच्छ, अप्रियैः कदाचन । प्रियाणां अदर्शनं दुःखं, अप्रियाणां च दर्शनम् ॥२॥) २११-तस्मा पियं न कयिराथ पियापायो हि पापको । गन्था तेसं न विज्जन्ति येसं नत्थि पियाप्पियं ॥३॥ (तस्मात् प्रियं न कुर्यात्, प्रियापायो हि पापकः । ग्रन्थाः तेषां न विद्यन्ते येषां नास्ति प्रियाप्रियम् ॥३॥) ९६]