गदनिग्रह (आचार्य सोढल - कायचिकित्सा एवं रोग-विनिश्चय सटीक)

१०० आयुर्वेदियग्रन्थमाला । [ चूर्णाधिकारः शूले शर्कराद्यं चूर्णम् । शर्कराहिङ्गुमरिचं सूक्ष्मचूर्णीकृतं पिबेत् । सुखोदकेन तद्ध्याशु शूलघ्नमामृतोपमम् ॥ ३२० ॥ आनाहे द्विरुत्तरं हिङ्ग्वाद्यं चूर्णम् । द्विरुत्तरं हिङ्गुवचाग्निकुष्ठं सुवर्चिका चैव विडङ्गचूर्णम् । सुखाम्बुनानाहविषूचिकार्तिहृद्रोगगुल्मोर्ध्वसमीरणघ्नम् ॥३२१ पानीयच्छायायां मुस्ताद्यं चूर्णम् । मुस्ताजमोदबृहतीद्वयवाजिगन्धा- द्विजीरकं दहनभृङ्गविडङ्गरास्नाः । भूनिम्बनिम्बभववल्कलराजवृक्ष- सौवर्चलं त्रिकटुकं त्रिफला सभागी ॥ ३२२ ॥ सुधाकराख्यो जरणः सकुष्ठस्तथाऽपरो मालवदेशजातः । शतावरी सैन्धवमेथिके च निर्गुण्डिमुण्डीमुशलीगुडूच्यः॥३२३ वातव्याधिं विषूचीं च छायामपरदेशजाम् । निहन्ति सेवितं चूर्णमेतेषां पथ्यभोजिना ॥ ३२४ ॥ मन्दाग्नौ शतपुष्पाद्यं चूर्णम् । शतपुष्पा विडङ्गानि सैन्धवं मरिचं समम् । चूर्णमुष्णाम्बुना पीतमग्निसंदीपनं परम् ॥ ३२५ ॥ गुल्मे नारायणं चूर्णम् । शतपुष्पावचाकुष्ठकारव्योऽजाजिधान्यकम् । द्वौ क्षारौ पिप्पलीमूलं यवानी कुञ्चिका सठी ॥३२६॥ स्वर्णक्षीर्यजगन्धा च विशाला चित्रकः समाः । बृहदन्ती सप्तला च देया द्वित्रिचतुर्गुणाः ॥ ३२७ ॥ नारायणमिति ख्यातं चूर्णं श्रेष्ठं विरेचने । गुल्मानाहविषाजीर्णश्वासकासगलग्रहान् ॥ ३२८ ॥ शोफार्शोग्रहणीदोषभगन्दरगदान् जयेत् । गुल्मे त्र्यूषणाद्यं चूर्णम् । त्र्यूषणत्रिफलाहिङ्गुकार्षिकं त्रिवृता पलम् ॥ ३२९ ॥