गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

षष्ठः पटलः । ५७ अविद्याग्रस्तसंसारसागरोत्तारहेतवे ॥ २५॥ गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णुर्गुरुर्देवो महेश्वरः । गुरुरेव परं ज्ञानं गुरुरेव परं तपः ॥ २६॥ अतः सर्वत्र देवेशि गुरुपूजा गरीयसी । अन्यदेवसपर्या वा चान्यदेवस्य कीर्तनम् ॥ २७॥ गुरुदेवं विना देवि तदग्रे क्रियते यदि । तदा नरकमाप्नोति सत्यमेतद्वदाम्यहम् ॥ २८॥ पूजिते गुरुपादे वै सर्व[देवः?दैव]सुखी भवेत् । सर्वेषां मन्त्रतन्त्राणां पितासौ यः सदाशिवः ॥ २६॥ यस्य भक्तिर्गुरौ नित्यं वर्तते देववत् प्रिये । तस्य सर्वार्थसिद्धिः स्यान्नान्यथा खलु पार्वति ॥ ३०॥ गुरुपादरजो मूर्ध्नि ध्यात्वा कर्म समारभेत् । ब्रह्मरन्ध्रे सहस्रारे कर्पूरधवलो गुरुः ॥ ३१॥ वराभयकरो नित्यो ब्रह्मरूपी सदानघः । जागर्ति परमेशानि निजस्थानप्रकाशकः ॥ ३२॥ कुलनाथं परित्यज्य ये शाक्ताः प[रि?र]सेविनः । तेषां•दीक्षा च.यागश्च ह्यभिचाराय कल्पते ॥ ३३॥ तस्मात् सर्वप्रयत्नेन कुलीनं गुरुमाश्रयेत् । कुलीनः सर्वविद्यानामधिकारीति गीयते ॥ ३४॥ दीक्षाप्रभुः स एवात्र सर्वतन्त्रेषु नापरः । गुरुमण्डलपूजां तु कुर्यात् सप्तसु पर्वसु ॥ ३५॥

१ 'ल्प्य' क पाठ. ।