गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

त्रयोदशः पटलः । —o— श्रीपार्वत्युवाच बहिर्यागविधिं ब्रूहि साङ्गेन परमेश्वर । विशेषार्घस्य संस्थानं नित्या(ज?य)जनमेव च ॥ १ ॥ ईश्वर उवाच तादृशीमम्बिकां ध्यात्वा त्रिधात्मानं च तन्मयम् । तेनैव मूलमन्त्रेण शिरोदेशे तदेव हि ॥ २ ॥ स्वकीये कुसुमं दद्यादङ्गन्यासं पुनस्तथा । चैतन्यं सर्वभूतानां यद् ब्रह्म सोऽहमीश्वरः ॥ ३ ॥ सोऽहमित्यस्य सततं चिन्तनाद् देवरूपता । आत्मनो जायते सम्यग्भावनाव्नात्र संशयः ॥ ४ ॥ पूजोपकरणास्यापि देवत्वमिह जायते । सर्वेषां देवतादृष्ट्या जायते शुद्धतापि च ॥ ५ ॥ अहं देवोऽथ नैवेद्यं पुष्पगन्धादिकं च यत् । देवाधारो ह्यहं देवो न देवो मत्परः क्वचित् ॥ ६ ॥ देवमेव यजे चाहं देवदेवोऽहमेव च । यदि बाह्यार्चनैर्द्रव्यसंपत्तिरपि विद्यते ॥ ७ ॥ विशेषार्घ्यादिकं देवि तदा कुर्यादतन्द्रितः । पूजार्घ्यपात्रं नैवेद्याद्याधारपानपात्रकम् ॥ ८ ॥ सर्वं ताम्रमयं कुर्याद्यत्किंचिदिह पूजने । ताम्रे देवाः प्रमोन्दन्ते ताम्रे देवाः स्थिताः सदा ॥ ६ ॥

१ 'र्घ्यस्य' क. पाठः । २ 'ह्या' क. पाठ । ३ 'ना' क. पाठः ।