गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

१५४ गन्धर्वतन्त्रे । दूर्वाङ्कुरं तथा प्रो(क्ता?क्तं) नान्यत् पत्रं प्रयोजयेत् ॥ ७२॥ मल्लिका मालती कुन्दो द्रोणश्चाथ सिताम्बुजम् । शुक्लपक्षे महादेवि त्रिपुरायै निवेदयेत् ॥ ७३ ॥ सर्वेषां पुष्पजातीनां रक्तपद्मं तथा ज(वा?पा) । देवीप्रीतिकरं प्राज्ञे सर्वकामफलप्रदम् ॥ ७४ ॥ रत्नपुष्पं च देवेशि तथा स्वर्णादिनिर्मितम् । रक्तपद्मेन वज्रेण तुलां नायाति कर्हिचित् ॥ ७५ ॥ एतेषां पुष्पजातानां येन केन विनिर्मिताम् । मालां कृत्वा महादेव्यै यत् फलं लभते नरः ॥ ७६ ॥ अपि वक्त्रसहस्रैस्तद्वक्तुं नालं ततः प्रभुः । पुष्पमूले वसेद् ब्रह्मा पुष्पमध्ये तु केशवः ॥ ७७ ॥ पुष्पाग्रेऽहं स्थितो नित्यं सर्वे देवाः स्थिता दले । चराचराश्च सकलाः सदा पुष्पवसाः स्मृताः ॥ ७८ ॥ परं ज्योतिः पुष्पगतं पुष्पेणैव प्रसीदति । भोगमोक्षप्रदं पुष्पं तुष्टिश्रीपुष्टिमोददम् ॥ ७६ ॥ पुष्पैर्देवी प्रसन्ना स्याद् धर्मकामार्थदायिनी । तस्मात् पुष्पैर्यजेद् देवीं नित्यं भक्तियुतो नरः ॥ ८० ॥ ब्रह्मविष्णुशिवादीनां पुष्पमेव सदा प्रियम् । तत्ते मातः प्रयच्छामि पवित्रं प्रतिगृह्यताम् ॥ ८१ ॥ उग्रगन्धमगन्धं च कृमिकेशादिदूषितम् । अशुद्धपात्रपाणिस्थं वासोभिः कुत्सितात्मभिः ॥ ८२ ॥ आनीतं नार्पयेद् देव्यै प्रमादादपि दोषकृत् । १ ‘स्तु’ ख पाठ ।