गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

१७२ गन्धर्वतन्त्रे । मध्यमानामिकाभ्यां तु कनिष्ठनामिके समे ॥ ४१ ॥ अङ्कुशाकाररूपाभ्यां मध्यमे परमेश्वरि । इयमाकर्षिणी मुद्रा त्रैलोक्याकर्षकारिणी ॥ ४२ ॥ [४] सर्वसौभाग्यदे चक्रे भास्करं परिचिन्तयेत् । पद्मरागप्रतीकाशं किरीटाङ्गदभूषणम् ॥ ४३ ॥ पद्मासनसमासीनं स्वशक्त्यालिङ्गितं विभुम् । दधानं बाहुभिर्देवं रक्तपद्मे वराभयौ ॥ ४४ ॥ प्रागुक्तेन तु मन्त्रेण भास्करं परिपूजयेत् । संप्रदायाः प्रपूज्यैव पूजयेच्चक्रनायिकाम् ॥ ४५ ॥ वारुणं ❁ चेन्द्रबीजस्थं [दक्ष?वाम]कर्णविभूषितम् । नादबिन्दुकलायुक्तं बीजं वश्यकरं महत् ॥ ४६ ॥ पुटाकारौ करौ कृत्वा तर्जन्यङ्कुशरूपिणी । परिवर्तक्रमेणैव मध्यमे तदधोगते ॥ ४७ ॥ क्रमेण देवि तेनैव कनिष्ठानामिके अपि । संयोज्य निविडाः कार्याः सर्वा अङ्गुष्ठदेशतः ॥ ४८ ॥ मुद्रैषा परमेशानि सर्ववश्यकरी मता । (५) सर्वार्थसाधके चक्रे बाह्ये दशारके ततः ॥ ४६ ॥ मणिमयम(हृद्?हा)रत्नपङ्कजेऽतिमनोहरे । पीठे तस्मिंस्त्रिविष्टपस्य प्रद्योतनशतद्युतेः ॥ ५० ॥ तप्तकाञ्चनवर्णा[भावनतो?भवैनते]यस्य पार्वति । आसीनमुन्नतांसे च विष्णुं विद्रुमसंनिभम् ॥ ५१ ॥ १ 'प्लव' क पाठ । २ 'वार' ख पाठ. । * वश्यमुद्राया बीजमुद्धरति वारुणमिति ब्लूँ इति ।