गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

एकविंशः पटलः । २०५ अमृतं तद्विजानीयादुत्सृष्टं दैवतेनं यत् ॥ २०॥ परदैवतनैर्माल्यं विनान्यत् स्वीकृतं नहि । अनिवेद्य शिवायैव यत्किंचित् स्वीकृतं प्रिये ॥ २१ ॥ (स?तत्)च पशुर्मृतं भुङ्क्ते लोकद्वययुतं प्रिये । पुरा सर्वे मनुष्याद्या भुक्त्वा मृतमि(ये?दं) नतु ॥ २२ ॥ देवत्वं(नोभवेत्?चालभन् ) यस्मात्तन्नैव भक्षयेत् क्वचित्२ । दिव्यभावविशुद्धात्मा भक्षयेदमृतं यदि ॥ २३ ॥ नित्यमभ्यासयोगेन देवगामी भवेन्नरः । अमृतोपस्तरं कृत्वा पिधानमपि तेन वै ॥ २४ ॥ बलिशेषं समादाय जुहुयाच्चैव पूर्ववत् । हुत्वामृतं ततो भक्त्या प्राशयेद् भावशुद्धितः ॥ २५ ॥ भुक्त्वामृतं तदा देवि हस्तं मूर्धान विन्यसेत् । त्रितत्त्वेन त्रिधाचम्य षडङ्गानि प्रविन्यसेत् ॥ २६ ॥ शिवो दाता च [भ?भो]क्ता च शिवः सर्वमिदं जगत् । शिवो जयति सर्वत्र यः शिवः सोऽहमेव च ॥ २७ ॥ शक्तीरलंकृतैवक्त्राः सुवेशाः सुमनोहराः । पश्येत्तु देवतादृष्ट्या ता एव देवता यतः ॥ २८ ॥ तथैव ब्राह्मणान् पश्येद्भूदेवान् शुद्धमानसान् । भक्त्या नत्वा प्रमुदितस्ततः स्तानवलोकयेत् ॥ २६ ॥ अनेन विधिना देवि संपूज्य परमेश्वरीम् । तत्कृपालब्धविज्ञानपूर्णोऽहमिव भूतले३ ॥ ३० ॥ १ 'त तु' क पाठ । २ 'तु काचित्क्वचित्' क पाठ । ३ 'लब्धिराहित साहित- स्याहमेव वा' क पाठ ।