गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

पञ्चविंशः पटलः । २३५ निजदेहाख्ययन्त्रं तु सर्वयन्त्रात् परं शिवम् ॥ २६ ॥ आनन्दहृदयं कृत्वा स(दोन्ना?दा न्या)सेन मानवः । गुरून् नुत्वा विधानेन जपेद्विद्यामनन्यधीः ॥ ३० ॥ सुगन्धिपुष्पमालाभिः स्वर्णांलंकारभूषणैः । स्निग्धं सुमधुरं यन्त्रं कामरूपं मनोहरम् ॥ ३१ ॥ कृत्वा सुमङ्गलं देहे मृदुभाषणसस्मितम् । अहिंसावृत्तमाश्रित्य सर्वप्राणिहिते रतः ॥ ३२ ॥ निजभावे सदा तिष्ठेद् देववद्विहरेत् क्षितौ । दुःखेष्वनुद्विग्नमनाः सुखेषु विगतस्पृहः ॥ ३३ ॥ वीतरागभयक्रोधो मनोऽहंकारवर्जितः । योषिदन्ते पुरश्चर्या कार्या रात्रौ नचान्यथा ३४ मनस्तुष्टौ समुत्पा(न्ने?ते) सिंहव्याघ्रसमाकुले ! परसैन्यागमे वापि कुर्यान्मानसपूजनम् ॥ ३५ ॥ कारागारनिबन्धे वा पूजाद्रव्यविहीनकः । इदं रहस्यं परममिदं स्वस्त्ययनं महत् ॥ ३६ ॥ मन्त्रवेदमयं शुद्धं पूजाक्रममनुत्तमम् । गोपयेद् यत्नतो दिव्यं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ ३७ ॥ ज्ञानदं कामदं श्रेष्ठं सद्यः प्रत्ययकारकम् । यस्मै कस्मै न दातव्यं नास्तिकाय कदाचन ॥ ३८ ॥ एतज्ज्ञानात् परं ज्ञानी सद्यो भवति तत्क्षणात् । देव्युवाच कथं तन्मानुषे लोके लोकानां दर्शनं भवेत् ॥ ३६ ॥