गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

२५४ गन्धर्वतन्त्रे । प्रसीद करुणाधाम[न्]मयि दीनत्वतापिते । कायेन मनसा वाचा त्वत्तो नान्या गतिर्मम ॥ ७३ ॥ प्रसन्नास्तु परा देवी भोगमोक्षविधायिनी । तन्मना भव हे पुत्र [त्वा?ता]मेव त्वं सदा स्मर ॥ ७४ ॥ द्वैतभाव च ते मास्तु पूर्णानन्दमयो भव । (वक्तैः?उक्त्वो)त्तिष्ठेति पीयूषवचोभिरभि(व?न)न्द्य तम् ७५ हस्ताभ्यां च समुत्थाप्य प्रसन्नोऽहं सदा प्रिये । सिद्धयः सकलास्तूर्णं सन्तु ते मत्प्रसादतः ॥ ७६ ॥ प्रसन्नात्मा तथा शिष्यो विदिताखिलवेद्यकः । भक्तिश्रद्धासमायुक्तो भोजयेद् वै (द्वमावि?कुमारि)काः७७ ब्राह्मणान् परितोष्याथ दीनान्धकृपणानपि । पक्वान्नैरातिमिष्टैश्च ज्ञातीनापि च भोजयेत् ॥ ७८ ॥ गन्धैर्नानाविधैः पुष्पैर्माल्यैरपि च तोषयेत् । तेभ्य आशिष आदाय समर्थीयाँ जयावहाँः ॥ ७९ ॥ सद्गुरोराहितदीक्षो महाविद्याधरो महान् । सर्वमन्त्राधिकारी स्यात् सर्वज्ञो भुवि जायते ॥ ८० ॥ इति श्रीगन्धर्वतन्त्रे पार्वतीश्वरसंवादे दीक्षाविधानानिरूपणं सप्तविंशः पटलः ॥ २७ ॥ १ 'प्रदा' ख पाठ । २ 'ये' ख पाठ । ३ 'यान्' क पाठ । ४ 'ह' क पाठ ।