गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

२६० गन्धर्वतन्त्रे । नैमित्तिकार्चनं चैव विश्वासो गुरुदेवयोः । जपनिष्ठा द्वादशैते धर्माः स्युर्मन्त्रसिद्धिदाः ॥ ४९ ॥ स्त्रीशूद्रपतितव्रात्य[पतितो?नास्तिको]च्छ्लिष्टभाषणम् । असत्यभाषणं जि(ह्म?ह्य)भाषणं परिवर्जयेत् ॥ ५० ॥ स(त्यै?भ्यै)रपि न भाषेत जपहोमार्चनादिषु । अन्यथानुष्ठितं सर्वं भवत्येव निरर्थकम् ॥ ५१ ॥ वाङ्मनःकर्मभिर्नित्यं निःस्पृहावान् भवेत् सदा । वर्जयेद् गीत[नृत्या?वाद्या]दिश्रवणं नृत्यदर्शनम् ॥ ५२॥ माल्यं च गन्धलेपं च पुष्पधारणमेव च । मैथुनं तत्कथालापं तद्गोष्ठीं परिवर्जयेत् ॥ ५३ ॥ कौटिल्यं चौरमभ्यङ्गमनावेदितभोजनम् । प्राणिहिंसां न कुर्वीत पुरश्चरणकृन्नरः ॥ ५४ ॥ अस्नातांश्च द्विजाञ् शूद्रान् स्त्रियो नैव स्पृशेत्तथा । असंकल्पितकृत्यं च वर्जयेन्मर्दनादिकम् ॥ ५५ ॥ त्यजेदुष्णोदकस्नानं सुगन्धामलकादिकम् । शिवाङ्गं पञ्चगव्येन क्षालयेद् बहिरन्तरम् ॥ ५६ ॥ स्नायाच्च पञ्चगव्येन केवलामलकेन वा । १अपवित्रकरो नग्नः शिरसि प्रावृतोऽपिवा ॥ ५७ ॥ निरासनः शयानो वा गच्छन्नुत्थित एव वा । रथ्यायामशिवे२स्थाने न जपेत् तिमिरालये ॥ ५८ ॥ १ 'अपत्रकरलग्नो वा शि' क पाठ । २ 'माशब्द' क पाठ ।