गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

३०० गन्धर्वतन्त्रे । न दुष्यति मनो येन नारीणां तत्समाचरेत् । नारीणां विप्रियं कृत्वा सिद्धोऽपि नश्यति ध्रुवम् ॥ ९ ॥ नैकवारं समश्नीया(न्नहृत्य ? न्नाहार्य)पूतिगन्धयुक् । स्वयं हृद्यं स्थिरं स्वादु प्रशस्तं मधुरं तथा ॥ १० ॥ आहा(रं ? र्य) साधकेन्द्राणामल्पमल्पतरं शिवम् । कट्वम्ललवणानां च नातिप्रियतरं भवेत् ॥ ११ ॥ यद्भुक्ते जीर्यते शीघ्रं तदश्नीयान्न चाधिकम् । यदिच्छा जायते भोक्तुं तदश्नीयादपूर्णकम् ॥ १२ ॥ एकदाच्छादिते वह्नौ नैव वृद्धिं प्रयाति सः । तस्मात्सावहितो वह्निं व(न्ध ? र्ध)येद्भुक्तैमा(ज्ञ ? त्र)तः ॥ १३ ॥ समाने तु स्थिते वह्नौ शरीरं स्यान्निरामयम् । निरामये शरीरे तु सर्वकर्माणि साधयेत् ॥ १४ ॥ विषमस्थो यदा वह्निः शरीरं स्यान्निरर्थकम् । शरीरं तु मनुष्याणां पुरुषार्थैकसाधकम् ॥ १५ ॥ तस्मात् सर्वप्रयत्नेन (शु ? शो)धयेत्तन्निरामयम् । देवाँ अपि जयन्त्यत्र किं पुनर्मानवादयः ॥ १६ ॥ भवाब्धेस्तरणोपायं तरणी वर्ष्म चोच्यते । निर्गदेन शरीरेण सुखं तरति दुस्तरम् ॥ १७ ॥ सरुजा व(र्त्म ? र्म)णा देवि जीवनं विफलं शिवे । धूमागारे चान्धकारे चाज्ञाते पूजनं शिवे ॥ १८ ॥ नरकाय महादेवीः पूजनं विद्धि पार्वति । सत्ये चास्थिगताः प्राणास्त्रेतायां मांसगा मताः ॥ १९ ॥ १ 'शे' क पाठ । २ 'युक्तिमात्रतः' ख पाठ । ३ दैवात्त्वपि यज' क पाठ. । ४ 'ने' क पाठ ।