भारतकोश
गीतावली (गोस्वामी तुलसीदास - गीताप्रेस सम्पूर्ण ७ काण्ड सान्वय सटीक)

गीतावली (गोस्वामी तुलसीदास - गीताप्रेस सम्पूर्ण ७ काण्ड सान्वय सटीक)

Gitavali of Goswami Tulsidas with Gita Press Commentary

गोस्वामी तुलसीदास द्वारा

DevanagariHindipublished454 पृष्ठ

पृष्ठ 183, कुल 454 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 183

१७७ अयोध्याकाण्ड लिये माता भी तो माननीया है ॥ १॥ तुम्हारा यह स्वभाव तो वेदमें भी विख्यात है कि रघुनाथजी सर्वदा सत्पुरुषोंको सुख देनेवाले हैं। अतः मैं बलिहारी जाऊँ, तुम अपनी वेदोक्त मर्यादाकी रक्षा करो और धनुष-बाण उतारकर रख दो ॥ २ ॥ रामके वनगमनका समाचार पाते ही सारा नगर शोककूपमें डूब जायगा और महाराज भी प्राण छोड़ देंगे। अरे, रामचरणोंसे बिछोह करानेवाले विधाता ! देख, यह दोष अब तेरे ऊपर आनेवाला है ॥ ३ ॥ तुलसीदास कहते हैं, माताके ये वचन सुनकर प्रभु नेत्रोंसे जल बहाने लगे, मानो कुछ तो यह नर-देह पानेका स्वभाव था और कुछ यह विचार भी था कि यदि मैंने देवताओंका कार्य पूर्ण न किया तो मुझे पृथ्वीमें आनेका दोष ही लगेगा ॥ ४ ॥ राग सोरठ [ ४ ] राम ! हौं कौन जतन घर रहिहौं ? बार बार भरि अंक गोद लै ललन कौनसों कहिहौं ॥ १ ॥ इहि आँगन बिहरत मेरे बारे ! तुम जो संग सिसु लीन्हें । कैसे प्रान रहत सुमिरत सुत, बहु बिनोद तुम कीन्हें ॥ २ ॥ जिन्ह श्रवननि कल बचन तिहारे सुनि सुनि हौं अनुरागी । तिन्ह श्रवननि बनगवन सुनति हौं मोतें कौन अभागी ? ॥ ३ ॥ जुग सम निमिष जाहिं रघुनंदन, बदनकमल बिनु देखे । जौ तनु रहै बरष बीते, बलि, कहा प्रीति इहि लेखे ? ॥ ४ ॥ तुलसीदास प्रेमबस श्रीहरि देखि बिकल महतारी । गदगद कंठ, नयन जल, फिरि फिरि आवन कह्यो मुरारी ॥ ५ ॥ गी० १२—