हम्मीर महाकाव्यम् (रणथम्भौर चौहान वीरगाथा एवं इतिहास)

५८ श्रीहम्मीरमहाकाव्ये [सर्गः इति नवां रमणीं रमणः परः स्मरविलासकृते समबूबुधत् । सततनिर्मितकामकथोलसन् नवनवोक्त्यभिषिक्तमनोभवः ॥ ९३ ॥ प्रियतमस्य भृशं सुरतार्दने शपथपूर्वमदात् सुरतं पुरा । तदनुलब्धरसा न तदस्मर न्नववधूर्वपुरेस्मरवल्गितं ॥ ९४ ॥ अधरपानविधौ स्तनमर्दने नखरदोल्लिखने परिरंभणे । क्वचिदपि स्खलति स्म न कामिनां मतिरिहाप्यवधानभृतामिव ॥ ९५ ॥ हृदि यदेव दधे दयितैरते युवतयो ऽग्रत एव तदाचरन् । इतरथा कथमक्रमनस्रुकता रतिरहस्यमुपैति यथार्थतां ॥ ९६ ॥ इह सुखेषु सुखं सुरतोद्भवं महदिहापि मिठोप्यनुकूलता । रहसि केलिरिहापि यदृच्छया सममिहापि रतिर्यदि किं पुनः ॥ ९७ ॥ प्रियसखीभिरपि प्रतिबोधिता नवरतोत्सवतोभयशांकिनी । अतितरां परिरभ्य हृदीश्वरं कपटमुद्रितदृक् शयितेतरा ॥ ९८ ॥ दयितदष्टरदच्छदपल्लवा नववधूः करकंपनकैकवात् । विगतवंति दिनानि रतोत्सवै र्विरहितानि शुशोच मुहुर्न किं ॥ ९९ ॥ रतिरसं कलयन्नितमां पर स्तदुरुतागुणविघ्नितचुंबनः । परिनिनिंद कुचौ मुहुरीक्षयन् नच वधूं समयः स हि तादृशः॥ १०० ॥ रतिरसोपरमे स्खलनात्परः प्रणयिनीकुचपर्वतमस्तके । निपतितोपि मुमूर्च्छ न सन्मुखं दृढतरोजनि रंतुमहो पुनः ॥ १०१ ॥ प्रणयिनां यदभिद्यत कौसुमै रपि शरैर्हृदयं सुमधन्वनः । प्रणयिनीकुचशैलमहाहती—स्तदसहिष्ट यदद्भुतमेव तत् ॥ १०२ ॥ सपरिवेशशशिश्रियमूद्वहत् भुजयुगांतरवर्ति मुखं स्त्रियः। चिचलिषो ऽहृदयाधिपरेतसो ऽपशकुनाय न किं समजायत ॥ १०३ ॥ रतिरसं परमात्मरसाधिकं कथममी कथयंतु न कामिनः । यदि सुखी परमात्मविदेकको रतिविदो सुखिनौ पुनरप्युभौ ॥ १०४ ॥ अधिकृतां करकंकतयोजनां विदधतौ रहसींदुमुखीवरौ । विबभतुः सुगृहीतपरस्परा—विव मिथोऽप्युपपादयितुं रतिं ॥ १०५ ॥