हम्मीर महाकाव्यम् (रणथम्भौर चौहान वीरगाथा एवं इतिहास)

९ ] हम्मीरदेवदिग्विजयवर्णनम् ७७ कुंभिकुंभेक्षणादात्म—स्तनापहतिशंकिनी । काचिदन्वेषयामास पाणिना स्वमुरो मुहुः ॥ ६१ ॥ सव्यांगभूषणं सव्ये—तरांगे विभ्रती परा । साम्यं मिथोऽनयोरेव स्माहेव जितविश्वयोः ॥ ६२ ॥ पश्यंत्युदंचितग्रीवं पादाग्राक्रांतभूः परा । विजेतुं कुंभिनः कुंभा निवाभादुन्नमत्कुचा ॥ ६३ ॥ धम्मिल्लबंधे कस्याश्चि दंगुल्यंतर्विनिर्गता । कलिका चंपकस्येव रेजे पत्रावलीवृता ॥ ६४ ॥ कराब्ज एव बिभ्राणा रेजेन्या कनकावलीं । यूनां नेत्रकुरंगाणां क्षेप्तुकामेव वागुरां ॥ ६५ ॥ सुप्रसाधितसव्यांघी रणद्भिर्नूपुरैः परा । अर्धनारीश्वरलोक—रागिणां रागमदधे ॥ ६६ ॥ शिरस्यपिहितेन्यस्या रक्षा वेणिमुखस्थिता । फणाभृतः फटाटोपे फणामणिरिवावभौ ॥ ६७ ॥ तानवं प्रापयन्मध्यं वक्षोजौ गौरवं नयत् । स्त्रीणामूर्ध्वस्थितं रेजे प्रभुशक्तिमिवाश्रितं ॥ ६८ ॥ दृग्द्वयेन पिबंत्योस्याऽसीमं लावण्यवारिधिं । जिग्युश्चुलुकयापीत—ससीमाऽब्धिं मुनिं स्त्रियः ॥ ६९ अवाप्तावसराः काश्चित्कटाक्षैर्विध्यधुर्नृपं । ता धानुष्क इवाऽमुष्य कामः कांडैर्व्यडंबयत् ॥ ७० ॥ पिबंत्यो नृपलावण्य—सुधां तृप्तिं न लेभिरे । तथापि शिरसः कंपं सद्यः काश्चन तेनिरे ॥ ७१ ॥ इत्थं पुरवरांगीभि र्मनोहृद्य दृगंचलैः । निपीयमानलावण्यः स स्वं प्रासादमासदत् ॥ ७२ ॥ अहितापकरस्फार—विक्रमाक्रांतभूतलः । अच्युतस्थितिरप्यासी न्न स कापि जनार्दनः ॥ ७३ ॥