हम्मीर महाकाव्यम् (रणथम्भौर चौहान वीरगाथा एवं इतिहास)

८२ श्रीहम्मीरमहाकाव्ये [ सर्गः क्षणयायावरैः प्राणै श्चिरस्थास्नुयशोर्जनात् । भेजिरे भटकोटीरा दिव्यां व्यवहृतिक्रियाम् ॥ १२६ ॥ उत्प्लुत्योत्प्लुत्य धावंतः सादिशीर्षच्छिदेच्छया । जीवंतोपि यियासंत इव स्वर्गं बभुर्भटाः ॥ १२७ ॥ असृजारुणिता रेजु वीराणां तरवारयः । लोला इव पलादानां रणे कीलालपायिनां ॥ १२८ ॥ लग्नमात्रा अपि भटान् प्रापयंत्यो यमोदरं । यमदंष्ट्रानिर्ज नाम निन्यिरे चरितार्थतां ॥ १२९ ॥ खड्गळूनपतन्मुंड—दंतुरेपि रणांगणे । धावंतो नास्खलन्वीराः स्वशौर्यालंबिता इव ॥ १३० ॥ खत्कुचोन्नतिहत्कुंभा कुंभिनोद्य हता रणे । इयेके स्त्रीप्रतीत्यर्थं दंतिदंतानलांसिषुः ॥ १३१ ॥ समप्रदेशमापन्नान् यवना वीक्ष्य बाहुजान् । अधावंत पुरस्कृत्य वारणान्वीरवारणान् ॥ १३२ ॥ चाहमानैरुःपूरं पूरिता मर्मभिच्छरैः । तस्थुरूष्वंदमा एव द्विट्गजा स्तंभिता इव ॥ १३३ ॥ तदा भटप्रकांडानां युद्धं किमिव वर्ण्यते । यदयुध्यत शस्त्राण्य—प्यन्योन्यास्फालनच्छलात् ॥ १३४ ॥ बलोच्छलितधूलीभि र्महाध्वांते प्रसर्पति । स्वान्योपलक्षणं जज्ञे केवलं स्वस्वभाषया ॥ १३५ ॥ एवं स्फुरति कीनाश—कोटिहृत्तर्पणे रणे । धानापेषं स्म पिंषंति चाहमाना द्विषद्वलं ॥ १३६ ॥ शत्रुभीत्या कबंथांत—र्निंविष्टजनरक्षणात् । मृता अपि भटाश्चित्रं न शरण्यव्रतं जहुः ॥ १३७ ॥ दृढात्ततातपतच्छत्रैः पर्यस्तै र्भटपाणिभिः । युयुत्सुरिव भाति स्म तदा समरभूरपि ॥ १३८ ॥