हम्मीर महाकाव्यम् (रणथम्भौर चौहान वीरगाथा एवं इतिहास)

३० श्रीहम्मीरमहाकाव्ये [ सर्गः स्तब्धोर्ध्वकर्णाः सुस्निग्ध-वर्णाः स्वर्णाग्रकंठिकाः । चाक्षुषा मातरिश्वान इव श्वानश्चकासिरे ॥ ५० ॥ वाहिनीशतसंश्लेष-बहुलैः प्रचलद्दलैः । समुद्रैरिव कल्पांत-भ्रांतैर्विह्वलयन्निलां ॥ ५१ ॥ विस्मेरसुमनोबाण-करवीरमनोहराः । नारीरिव वनीर्वीक्ष्य नृपोभूद्द्रुतुमुन्मनाः ॥ ५२ ॥ बलभद्रास्ततः केपि हरिमार्गानुसारिणः । केचिच्छशधरादृष्ट-सिंहिकासुतविक्रमाः ॥ ५३ ॥ केचिच्छिवानुगा रौद्रा वृषोलंघनजांघिकाः । . अंतर्वणं विशंति स्म भटा आखेटलंपटाः ॥ ५४ ॥ द्विधापि पृष्ठदानेन सत्रपः कोपि सिंहयोः । यशोमृतं पिवन्नंतः स्थितः क्रोडं व्यडंबयत् ॥ ५५ ॥ मत्स्वामिवल्लभां शश्वद्वसुधां चंखनीयत्यं । इति प्रकुपितः कोपि वराहं मध्यतो ऽच्छिनत् ॥ ५६ ॥ त्वन्नेत्रकांतिचोरोयं यथारुचि विधीयताम् । इति कश्चित्प्रियाप्रीत्यै मृगं बध्वा समायहीत् ॥ ५७ ॥ निघ्नन् पुरः स्थितं सिंहं हत्वा पृष्ठागतं परं । लेभे काकाक्षगोलस्यो-पमानं कस्याचित्करः ॥ ५८ ॥ तत्कटीदर्शनादाशु प्रियां संस्मृत्य कश्चन । न हातुं न प्रहंतुं च सिंहमासीत्क्षणं क्षमः ॥ ५९ ॥ व्यात्तवक्त्रे करं क्षिप्त्वा छित्त्वा केसरिणः शिरः । उदांचितभुजो बाहु-त्राणवत्कोप्यदीदृशत् ॥ ६० ॥ निजिघांसुं मृगीं कंचिन्मृगो दृष्ट्वातिकोष्टितः । स्वयमासांतरावतीं कटास्नेहकटाक्षितं ॥ ६१ ॥ वंचयित्वाथ दाक्ष्येण कोपि दृग्गोचरं हरेः । पृष्ठमारूढवान् सिंह-यानलीलायितं दधौ ॥ ६२ ॥