हम्मीर महाकाव्यम् (रणथम्भौर चौहान वीरगाथा एवं इतिहास)

४ ] तज्जन्मवर्णनम् ३१ कृत्वातिसिंहस्यामप्राक्—पश्चाच्छस्त्रेण पातितः । वराहो रारटीतिस्म स्वभावः खलु दुस्त्यजः ॥ ६३ ॥ नृपोपि वर्षन् हर्षेण शरासारैररुंतुदैः । श्वापदानापदाक्रांता न्कुर्वन्नाच्छन् यदृच्छया ॥ ६४ ॥ क्वचिद्धिरिणदीतीरे स्फुरच्छ्रवणांतरे । पारींद्रमेकमद्राक्षी निद्रामुद्रितलोचनं ॥ ६५ ॥ युग्मं उत्सार्य भूपो विज्ञात—शरसंधानमोक्षणः । निर्ममे दक्षिणेम्मर्माण तं पारींद्रं विनिद्रितं ॥ ६६ ॥ तेनैवोत्साहनादेन कुतोपि कुपितोऽन्यतः । तावत्परः स्फुरत्फालः सिंहः संहतविक्रमः ॥ ६७ ॥ जग्राह भूपतेरंसं प्रांशुं तीव्राग्रदंष्ट्रया । उरोविदारं राज्ञापि क्षुर्याऽसौ प्रतिचस्करे ॥ ६८ ॥ युग्मं दंष्ट्राघातस्रुवद्रक्त—धाराभिरभितश्चितः । दधौ धातुद्रवक्लिष्ट—शैललीलां क्षणं नृपः ॥ ६९ ॥ ततो दंष्ट्राविषोत्सर्पि—मूर्छाभिर्विह्वलीकृतः । यतीवर्द्धिं स पापर्द्धिं त्यक्त्वागादात्ममंदिरं ॥ ७० ॥ मंत्रवादिगणैर्वैद्य—वृंदैरपि परः शतैः । भृशं चिकित्स्यमानोपि नाभूद्भूयः स्वरूपभाक् ॥ ७१ ॥ दुश्चिकित्सतरं ज्ञात्वा ऽऽत्मानं भूपोथ सर्वथा । वीरनारायणं पुत्र मभ्यषिंचन्निजे पदे ॥ ७२ ॥ पतिष्यच्चाह्मानीय राज्यश्रीवल्लिपादपं । वाग्भटं च समाहूय सोदरं जगिवानिति ॥ ७३ ॥ शौर्यं बुद्धिरविश्वासो राज्यश्रीकारणं त्रयं । तद्युक्तं स्थावरे स्वापं दुरापं शैशवे पुनः ॥ ७४ ॥ तदस्ति स्वापचापल्याद् बाल्येऽसौ वयसि स्थितः । अनुशास्यस्तथाकारं यथास्यान्नाहितं क्वचित् ॥ ७५ ॥