कबीरपंथी शब्दावली

शब्दावली

(१४७)

त्रिकालदर्शी घटोज्ञानवर्शी । बडानन्दकशीं मिटावर्तं तर्ही ॥ अखण्डं निर्द्वन्द्वं अयं पद्मगामी । जपेऽहं भजेऽहं कवीरं नमामि ॥६॥

पंचक्षेश इहितं घटो उर्मिदहितं । वेदोक्तं कुवानीं परखीं सर्वं वहितं ॥ यथा सु उतोत्कृष्टहे गुरुनामी । जपेऽहं भजेऽहं कवीरं नमामि ॥ ६ ॥

निजानन्द आपे देखी काल कांपे । माया नहीं व्यापे जपे मूनि जापे ॥ सोई शरणोंमें टरू ठाम ठामी । जपेऽहं भजेऽहं कवीरं नमामि ॥ ७ ॥

अजन्यं अमरणं सदा सिन्धुकर्णं । भवाब्धि महाकाल ताहि सुतर्णं ॥ सोई तवदास धरे ध्यान सामी । जपेऽहं भजेऽहं कवीरं नमामि ॥ ८ ॥

श्लोक ।

इदं स्तोत्रं पठेन्नित्यं श्रद्धाभावेन संस्थितम् । यस्य सर्वफलं भुक्त्वा तस्य मुक्तिर्न संशयः ॥ नमोस्तु ते कव्वीर साधु वृंद नमोस्तु ते । गोस्वामी धर्मदासं च वन्दनं मे पुनः पुनः ॥

अथ कवीरसाप्राज्यस्तोत्र ।

सत्यकवीराय नमः ।

शार्ङ्गलक्ष्मीडितवृत्तम् ।

नित्यानन्दसदात्मबोलरसितं चन्द्रावदातप्रभम् लोकातीतमहोदयं निजजनोद्धारवतारोदयम् ॥ सारासारविवेकपारग इति परीक्षको यो मतस्तस्मै सद्गुरुरूपिणे कुरु नमः श्रीमतकवीराय भो ॥१॥ प्रत्यक्षा प्रमितिर्न चागतिगती; चत्वारि भूतानि च संधिर्भावगतं च कार्य्यमपरो देहान्न जीवस्तु हि ॥ चार्वार्कैर्विरुतं परीक्षयति यो भावं स्वभावात्पृथक् । तस्मै सद्गुरुरूपिणे कुरु नमः श्रीमतक-