कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

चतुर्थं जवनिकान्तरम् १०५ राजा— (विहस्य ।) वअस्स ! लीलावणसच्छंदचारिणा केलिसूएण किं भणिअं ? विदूषकः— (सक्रोधम् ।) आ दासीए उत्त ! सूलाअरणजोग्गो सि । (नेपथ्ये ।) सव्वं तुम्हारिसाहिंतो संभावीयदि, जदि मे ण होंति पंक्खावलीओ । राजा— (विलोक्य ।) कहं उड्डीणो विअ । (विदूषकं प्रति ।) णिस्ता तलिनवित्थरा तह दिणेसु पहुत्तणं ससी लहइ खंडणं तह अखंडियैयो रई । णिदाहदिएसेसु थिप्फुरइ जस्स एस घमो कहं ण स विही तदो खुरसिहाहि खंडिज्जदि ॥ २ ॥ किं च, णिउणं सेवणिज्जो जइ सुहअसंगमो भोदि । जदो,— राजा— वयस्य ! लीलावनास्वच्छन्दचारिणा केलिशुकेन किं भणितम् ? विदूषकः— आः दास्याःपुत्र ! शलाकाकरणयोग्योऽसि । नेपथ्ये— सर्वं युष्मादृशेभ्यः संभाव्यते, यदि मे न भवन्ति पक्षावल्यः । राजा— कथमड्डीन एव । नितान्ततलिनविस्तरास्तथा दिनेषु प्रभुत्वं शशी लभते खण्डनं तथा चाखण्डित्यो रविः । निदाघदिवसेषु विस्फुरति यस्यैष घर्मः कथं न स विधिनातः क्षुरशिखाभिः खण्ड्यते ॥ किं च निपुणं सेवनीयो यदि शुभसंगमो भवति । शुभः संगमो यस्य । तादृशेन च स्त्रीवृन्दानुमार्गं प्रस्वेदिति भावः । शुभः संगमो दयिताङ्गसङ्गः वा । १ 'तह अ पंडहविओ रई' इति टीकादृष्टः पाठः ।