कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

चतुर्थं जवनिकान्तरम् ११५ विदूषकः—एवं णेदं । ण हु मअलंछणमंतरेण अण्णो मिअं- कमणिपुत्तलिअं पञ्जरावेदि । ण हु सरजसमीरमंतरेण सेहालिआकुसु- म्मुक्करं विकासेदि । ( ततः प्रविशति भैरवानन्दः । ) भैरवानन्दः—इअं सा वडतरुमूले णिम्मिणस्स सुरंगदुआरस्स धाणे चामुंडा । ( हस्तेन प्रणम्य पठति । ) कप्पंतकेलिभवणे फालस्स पुरोऽसुराण रुहिरसुरं । जयइ पिवंती चंडी परमेट्ठिकपालचसएण ॥ १८ ॥ प्रविश्योपविश्य ।) अज्ज विण णिग्गच्छदि सुरंगदुवारेण कप्पूरमंजरी । ( ततः प्रविशति सुरंगोद्घाटितकेन कर्पूरमञ्जरी । ) कर्पूरमञ्जरी—भअवं । पणमिज्जसि । भैरवानन्दः—उइदं वरं लहेसु । इह ज्जेव उपविस । ( कर्पूरमञ्जरी तथा करोति ।) विदूषकः— एवमेतत् । न खलु मृगलाञ्छनमन्तरेणान्यो मृगाङ्कमणिपुत्तलीं प्रस्वेदयति । न खलु शरत्समीरमन्तरेण शेफालिकाकुसुमोत्करं विकासयति । भैरवानन्दः— इयं सा वटतरुमूले निर्मितस्य सुरङ्गाद्वारस्य विधाने चामुण्डा । कल्पान्तकेलिभवने कालस्य पुरान्तकरुधिरसुराम् । जयति पिबन्ती चण्डी परमेष्ठिकपालचषकेण ॥ अद्यापि न निर्गच्छति सुरङ्गाद्वारेण कर्पूरमञ्जरी । कर्पूरमञ्जरी— भगवन् ! प्रणम्यते । भैरवानन्दः— उचितं वरं लभस्व । इहैवोपविश । १ पुरान्तकरुधिरसुरं' इति टीकादृष्टः पाठः ।