कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

चतुर्थं जवनिकान्तरम् ११७ ते सरीरं ? (आकाशे ।) किं भणसि-मह सरीरे वेअणा समुप्पण्ण त्ति ? • रात्री—(स्वगतम् ।) ता पुणो तहिं गमिस्सं । (प्रविश्य पार्श्वतोऽवलोक्य च ।) हला सहीओ ! विवाहोवकरणाईं लहु गेण्हिअ आअच्छध । (इति परिक्रामति ।) (प्रविश्य कर्पूरमञ्जरी तथैवास्ते ।) रात्री—(पुरोऽवलोक्य ।) इअं कप्पूरमंजरी । भैरवानन्दः—वच्छे विब्भमलेहे ! आणीदाईं विवाहोवअरणाईं ? रात्रीः—अध इं । किं पुण घणसारमंजरीसमुचिदाईं आहरणाई विसरिआईं । ता पुणो गमिस्सं । भैरवानन्दः—एवं भोदु । (देवी नाटितकेन निष्क्रामति ।) आकाश इति । 'किं ब्रवीष्येवमित्यादि विना पात्रं ब्रवीति यत् । श्रुत्येवानु- क्तमपि ह्येतत्स्यादाकाशभाषितम् ॥' इति भरतः । किं भणसि मम शरीरे वेदना [समुत्पन्नेति ।] ? । रात्री— तत्पुनस्तत्र गमिष्यामि । हला सख्यः ! विवाहोपकरणानि लघु गृहीत्वागच्छत । रात्री— इयं कर्पूरमञ्जरी । भैरवानन्दः— वत्से विभ्रमलेखे ! आनीतानि विवाहोपकरणानि । देवी— आनीतानि, किं पुनर्घनसारमञ्जरीसमुचितान्याभरणानि विस्मृतानि । तत्पुन- र्गमिष्यामि । भैरवानन्दः— एवं क्रियताम् ।